Wednesday, August 15, 2018

Vind jou voete te midde van die warboel. Staan 'n kans om die Gospel Skouspel by te woon. Volg net die maklike stappe.


Vandag se program handel oor metamorfose. 
Die proses waar jy van ‘n rou diamant in ‘n pragtige gepoleerde diamant gaan verander. Dit is tydens hierdie proses waar jy jou voete gaan vind en weer die lewe in die oë gaan kyk. Die goeie nuus is dat dit nie die einde is nie. Met Augustus wat vrouemaand as tema het, lees en hoor jy van baie vroue wat wel die siklus deurstaan het en heel anderkant uitgekom het. Dit beteken nie dat alles perfek is nie. Nee, allermins. Hulle het nog hul eie gevegte en struikblokke wat hulle moet oorkom. Maar hulle het wel hul voete gevind te midde van die warboel wat om hulle heers.

Dit is die hoofoogmerk van my programme: om jou op ‘n plek te kry waar jy ‘n gebalanseerde lewe kan lei al woed die golwe om jou. Nie een van ons word gevrywaar van probleme en worstelinge nie maar die manier wat ons dit hanteer is wat ons laat uitstyg bo die res. Elke vrou kan dit behaal mits sy glo in haarself en die basiese riglyne volg. Ek kan net praat vanuit my eie ondervindinge en daarom benadruk ek dat ek nie ‘n berader is nie. Ek gee net weer wat ek geleer het.  Daar is mense meer gekwalifiseerd om jou regtig te help indien jy professionele hulp nodig het. Kontak gerus jou naaste predikant vir advies.
Daarmee wil ek byvoeg, wanneer jy professionele hulp kry maak dit jou nie ‘n swakkeling nie. Dit gee jou die nodige selfvertroue en raad om jou voete te vind te midde van hierdie deurmekaar lewe. Dit maak jou sterker en jy skitter daar waar jy geplant is.
Die beginproses is pynlik, en jy gaan deur baie wroeginge maar as ek jou kan help om jou fokus van die onmiddelike af te haal en te fokus op dit wat jy kan verander dan het ek geslaag in my doel. Op die ou einde is ek die vroedvrou. Die een wat die sweet afvee, jou help met die kraampyne en asemhalingstegnieke leer en jou hand vashou. Jy is besig om geboorte te gee aan ‘n diamant en het hulp nodig. Nie een van ons kan alleen ‘n “baba” in die wêreld bring nie. Daar is dokters, verpleegsters en paramedici wat hierdie taak professioneel kan doen. In die lewe-gewende proses het ons vriende, lewensgidse, predikante en beraders wat ons ook kan help.
Maar niemand kan die pad vir jou loop nie, dit is iets wat jy alleen sal moet doen. Daar was soveel aanpassings wat jy moes maak dat jy soms wonder of jy dit ooit gaan maak. En jou worstelinge is nog nie verby nie. Finansiële probleme kan lank aanhou nadat ‘n skeisaak verby is. Sommige vroue is jare sonder werk en is afhanklik van mense en instansies net om brood op die tafel te sit. Maar solank jy jou kop kan lig, die wêreld in die oë kan kyk en met selfvertroue dit kan doen is jy al klaar ‘n skitterende diamant in eie reg.

Dit gaan nie help om weg te kruip nie. Jy moet die lewe vierkantig in die oë

kyk. Daardeur sê jy vir jou omstandighede, eintlik maak dit nie saak wat jy na my toe gooi nie, lewe, ek sal triomfeer! Dit is ‘n kop en hartsbesluit wat jou sal deur dra. Tydens my pad het ek baie keer gedink aan my voorsate. Vroue wat oor die berg getrek het saam met hul mans en die natuur moes trotseer, als vir ‘n nuwe lewe weg van die Engelse af. Met net ‘n ossewa as beskerming. Dan dink ek ook aan die vroue wat omgekom het in die konsentrasiekampe, sommige het oorleef en teruggekeer na ‘n afgebrande wêreld, met niks en weer ‘n bestaan gemaak. Sommige, soos Generaal De La Rey se vrou wat haar vyf kinders in die veld grootgemaak het, met geen dak oor hul koppe nie, het geleef van die veld. Wat ‘n merkwaardige vrou moes sy nie gewees het nie. Hoe op aarde het sy dit gedoen? Die Engelse kon haar net nie vang nie. Wat in ‘n vrou laat haar bokant haar omstandighede seëvier en oorleef, ongeag die tekortkominge? Ek het baie daaroor gewonder maar die besef dat as hierdie vroue dit kon maak dan kan ek ook, het my deur gedra. Dieselfde bloed wat in hul are gevloei het vloei ook in myne. Hulle was ‘n voorbeeld en ‘n stille krag waaraan ek vas gehou het. 
Baie van hierdie vroue het ook foute gemaak. Het mismoedig en verslae geword weens die lot wat aan hulle uitgemeet was. Hulle moes die dood van hul kinders en mans verwerk. Hulle het soveel hindernisse gehad om te oorkom, met geen idee hoe nie. En, hulle moes tog, anders was ons nie hier nie. Daar is so min van hulle stryd neergepen dat ek voel ons mis eintlik ‘n groot gedeelte van ons geskiedenis. Soveel klem word gelê op die veldslae en die generaals maar min is opgeskryf oor hierdie merkwaardige vroue. Tog is daar ‘n monument by die Voortrekkermonument opgerig ter ere van hul rol in die oorlog. Vroue moes agterbly en ‘n lewe bly maak. Hulle moes nog steeds kos op die tafel sit vir die vele honger mondjies, klere maak uit meelsakke vir die kinders net om ordentelik te lyk terwyl die mans die vyand getrotseer het.  Maar ek dwaal af. Dit is ‘n onderwerp op sy eie en miskien eendag maak ek weer so.

Jy gaan foute maak!
Ek kan jou ‘n brief met ‘n rooi seël daarop gee. Dit klink miskien of ek spot maar ek doen nie. Dit kan selfs negatief klink maar dit is feite. Jy gaan foute maak maar in die proses gaan jy jou voete vind.
Transformasie is moeilik. Transformasie kos ‘n prys. Dit is ook ‘n tydsame proses wat net deur deursettingsvermoë en wilskrag realiseer.
Sondagaand kyk ons ‘n fliek “Body Snatchers” met ‘n baie jong Donald Sutherland in die hoofrol. Die storie handel oor Pods wat gegroei word in ‘n kunsmatige kweekhuis. Dit lyk soos groot, plantaardige sade – eintlik baie onnatuurlik. Op een of ander manier verskyn dit naby ‘n slapende persoon en kom ‘n blom te voorskyn. Dan verloor die pod sy blare en ‘n wese, verskans met hare en slym, kom na vore. Dit hele “geboorte” is nogal grillerig. Regte sci-fi goed waarvan baie mense hou. Elke pod gee dan geboorte aan ‘n persoon. En, die oomblik wat iemand wakker word is hy/sy ‘n nuwe mens.  Sonder emosies maar mens. Uitdukkinglose mense sonder enige wil van hul eie. Hulle volg die instruksies soos robotte met geen benul dat hulle nuut is nie. Dit is nie transformasie nie maar die steel van menswees. Ons is gemaak met emosies. Om te sien, te voel, te leef en te ervaar. Ons word kwaad, ons het lief. Ons is verdraagsaam, soms buierig met geen rasionele begrip in sommige gevalle nie. Ons huil soms aanhoudend en lag sonder rede. Ons seer soms so oorweldigend dat ons dink dit gaan nooit ophou nie. Ons maak foute en ons leer. Tussendeur gaan die lewe voort en moet ons oorleef en worstel met die dag tot dag verwikkelinge. Dit is dan wanneer die druk te veel word en ons knak.
Soms wens ek ‘n mens kan die fout-maak-proses mis tydens herskepping maar dit is nie so eenvoudig soos om wakker te word en ‘n nuwe mens te wees nie. Nee, dit vat tyd. Die siklus van ‘n eier na ‘n skoenlapper is tussen ‘n maand na ‘n jaar. Afhangende van die soort skoenlapper. Net so is dit met jou. Die proses, van jou voete vind in hierdie nuwe wêreld waarin jy jou bevind, verskil van die volgende persoon. Daarom is dit belangrik dat jy nie gefokus sal wees op ander mense nie maar dat jy net op jou alleen gefokus sal bly. Jy kan nie jou groei aan ander vroue meet nie. Slegs jou tyd en deursettingsvermoë gaan bepaal hoe lank jy gaan vat om jou voete te vind.
In hierdie proses van jou-voete-vind gaan jy foute maak, sommiges gaan baie maak, ander minder – dit hang af van jou uitkyk en ondervindings en selfs jou onkunde. Maar elke fout is deel van die proses wat jou uiteindelik in ‘n pragtige skoenlapper gaan verander. Jou vermoë om tot hierdie nuwe pad te verander gaan af hang van jou vermoë om in te neem, te verstaan en dan oor te gaan in aksie.

Met dit als gesê wil ek tog ‘n paar oomblikke afstaan aan weduwees en

wewenaars wat die afsterwe van ‘n lewensmaat moet verwerk. Die verandering kom soms skielik, wat jou rigtingloos en ongebalanseerd laat. Of, as gevolg van ‘n lang siekbed, beskou jy die dood op daardie oomblik as ‘n lafenis weens die swaar lyding en pyn waardeur jou geliefde gegaan het. Agterna, bly jy agter met baie vrae. Weereens, ek is nie ‘n berader nie en het nog nie ‘n lewensmaat verloor nie so ek moes staatmaak op my ondervindings met mense na aan my wat daar deur gegaan het of moes gaan oplees om nou nie myself met ‘n plank te slaan nie.

Dood is ‘n traumatiese gebeurtenis wat elkeen ook anders hanteer. So daar is nie rerig reëls in die hartseer stadium nie. Elkeen ervaar en doen dit anders. Sommige mense gaan vinnig aan met hul lewe terwyl ander weer nooit daaroor kom nie. Op die oogaf gaan hulle aan maar daardie hartseer en verlange na hul maat verlaat hulle nooit nie. Ek sien dit met my pa, die verlange is diepliggend en hy praat min daaroor maar dit maak nie die verlange minder of onbelangrik nie. Ek dink ons kyk dit juis mis by mans omdat hulle nie oor hulle gevoelens praat soos ons vrouens nie en daarom is dit belangrik om bedag te wees daarop, veral as kinders. Deur dit te ignoreer maak dit die probleem net erger. Spandeer tyd met iemand wat daardeur gaan. Doen moeite om uit te reik. Ek is gelukkig om ‘n maat te hê wat ook bedag is op my pa se gemoedstoestand en hy nooi my pa dikwels saam wanneer ons die pad vat op een van ons togte of sommer net braai by die huis. Alhoewel ons nooit die plek van my ma kan inneem nie maak dit die las tog ligter en kom hy uit en sien die wêreld om hom.
Ek het ‘n bietjie op Google gaan rondswerf en die volgende doktoraal gekry oor dit. Die skakel is beskikbaar by vandag se plasing.

Daar is die volgende geskryf en ek haal aan:
http://www.koersjournal.org.za/index.php/koers/article/view/408/482

“Ella is 60 jaar oud en haar man is vyf jaar gelede oorlede. Hulle het ’n seun en dogter uit die huwelik, wat haar bystaan in tye van nood. Sy voel veral eensaam gedurende naweke en in die aande, wanneer sy nie besig is nie. Dit is vir haar baie moeilik om alleen na alles om te sien. Sy het nie meer iemand met wie sy probleme en besluite kan deel nie. Dit is nie meer vir haar lekker om kos te maak of naaldwerk te doen as daar nie iemand is vir wie sy dit doen nie.’

Met bogenoemde inaggenome is dit dus duidelik waarom juis die geloofsgemeenskap ’n ruimte moet skep vir ‘koinonia, in order to support people who are to be healed and to help them discover meaning’ (Louw 2008:27). In die volgende direkte aanhalings uit gesprekke met die vroue is dit duidelik op watter wyse eensaamheid nie net as ‘n verhaal van nood ervaar word nie, maar dat dié gespreksgenote juis ook ’n behoefte aan gesprek binne die koinonia-ruimte daaroor nodig het:
Marietjie: ‘Dit help dat ek met iemand kan praat wat vir my riglyne kan gee hoe om hierdie eensaamheid te verlig.’
Doman (2007:4) skryf dat eensaamheid gesien word as ’n subjektiewe ervaring wat deur verskeie veranderlikes beïnvloed word. Daar is by eensaamheid twee aspekte van belang is teenwoordig. Eerstens word eensaamheid ervaar as gevolg van swak sosiale verhoudings, waar die basiese behoeftes van die persoon nie bevredig word nie en tweedens as ’n onaangename en soms pynlike verlange na meer interaksie as wat tans ervaar word (Wintrob 1989:80).
Marietjie: ‘Daar is niemand wat regtig vir my omgee nie. Ek moet altyd alles alleen doen.’
Ella: ‘Ander mense gee tog nie om wat met jou aangaan nie. Almal leef net vir hulle self.’
Ansa: ‘Ek pas nêrens in nie. Getroude vroue sien my as ’n bedreiging al is my bedoeling hoe goed.’”
En hierby wil ek aansluit.
Punt nommer 1: Dit is die koinonia of die gemeenskap – hetsy vriende, kinders en die kerk wat hier ‘n groot rol te speel het. Toe my ma nog by die ouetehuis gewerk het, het hulle baie byeenkomste gereël deur die ouer mense te akkommodeer. Hierdie funksies het die moraal van die oumense hoog gehou en hulle het mildelik bygedra. Baie vroue is alleen op hul oudag, met ‘n lewe wat eintlik voor hul uitstrek, leeg en sonder doel. Dan gee hierdie uitreikings hul weer ‘n rede om mooi aan te trek, met mense te kommunikeer en te voel hulle is deel van die gemeenskap. Maar, in baie gevalle is dit net die mense wat daar bly of vriende wat genooi word. Daar is ‘n groot aantal mense wat in hierdie tyd heeltemal alleen is en geen uitreiking na hulle het nie. Die gemeenskap en kinders het hulle bloot vergeet en is die nood groot tussen hulle.
Punt nommer 2: Om die laaste dame se aanhaling aan te haal, en daarmee kan die meeste enkellopendes aanklank vind. Skielik word jy ‘n bedreiging vir, veral getroude vroue. Dit is in hierdie tye wat mense dan die enkellopende verstoot en voel hulle nog meer verwerp en verlore.
Dit is hoekom dit belangrik is dat jy nuwe uitlaatkleppe kry. Nuwe stokperdjies of nuwe velde betree want dit bring jou in voeling met mense en voel jy weer nuttig, as mens.
Om jou voete te vind is nogal ‘n moeilike taak, vernaamlik wanneer jy nie weet wie jy is en waarheen jy oppad is nie. Die meeste mense verval in depressie in hierdie tyd. Hulle sien net nie die lig in die donker tonnel nie. Dit is dan wat jou ondersteuningsgroep hande moet vat en jou daadwerklik help. Die laagtepunte in ‘n mens se lewe is soms oorweldigend en dan sien jy niks en dit is net met liefde en baie geduld wat jy daaruit kan ontsnap. Dit is gedurende hierdie tye wat die verkeerde besluite ook geneem kan word… ek weet, ek was daar. Dit is dan wat jy oorhaastige besluite neem en die prys betaal of jy nou daarvoor gevra het of nie. Dit is dan dat jou hartsvriende tussen beide moet kan tree en jou help voor jy ‘n flater begaan. Maar as julle enigsins na my aard; dan is dit eintlik onmoontlik vir hulle om te help. Want jy tree impulsief op, so vinnig dat jou kop eintlik daarvan sing. Terwyl jy eintlik net moet stil raak, met iemand gesels of vrae vra voordat jy die besluit neem. Trots is ‘n lelike ding. Dit is dan wanneer jy glo jy is moeg gevra vir hulp en moeg vir die afjakke en neem ‘n besluit wat jou erg benadeel. Weereens ek praat van ondervinding.
Om jou voete te vind beteken jy het ‘n stewige fondasie onder jou. Die fondasie is sterk gebou, stewig geanker in moeder aarde en jy is onwrikbaar. In jouself, in jou geloof en in wie jy is. Niks kry jou onder nie. Om hierdie fondasie te verkry is ‘n proses op sy eie.
Jou geloof is jou anker. Daar sonder kan jy nie staande bly teen die storms van die lewe nie. Sonder dit is jy ankerloos terwyl golwe teen jou slaan. Dit is dan dat jou skippie al in die rondte tol, sonder rigting. Ek het vir ‘n tyd so geloop. Ankerloos. Het gedink ek sou dit maak maar dit het nie so gewerk nie. Op die ou einde is ons gemaak om ‘n anker te hê. Ons elkeen sien hierdie anker anders so maak dit vas sodat jy koersvas kan bly.
Jy moet ook glo in jouself. Jy moet jouself baie goed ken. Jou swak punte en jou sterk punte. Maak ‘n lysie daarvan. Wees eerlik met jouself. Jy beindruk niemand nie, en niemand gaan dit sien nie. So, skryf als neer. Selfs daai dinge wat jy agter ‘n masker wegsteek. Dit is nou die tyd om dit uit te haal, af te stof en te deel. Onthou dat hierdie stadium baie uitpuntend kan wees so doen dit oor ‘n tydperk. Gaan kort-kort terug na jou lysie en dateer dit op. Werk aan die negatiewe dinge. Maak ‘n doelbewuste besluit om dit nie meer te doen nie. Net deur daadwerklike aksie sal jy resultate verkry. Wees ingesteld op jou omgewing en die dinge wat jou beïinvloed en kyk hoe jy dit kan verander indien dit negatief is. Verander die dinge wat binne jou vermoë is. Ons houding teenoor mense en ons omgewing kan ‘n bepalende faktor word wat deure oop of toe sluit. 
Tydens my eie soeke het my pad gekruis met hierdie gediggie wat ek graag wil voorlees. Dit was deel van die lewens orienteering’s kursus wat ek gedoen wat my werklik gehelp het om ook my voete te vind.
One
- Unknown
One song can spark a moment,
One flower can wake the dream.
One tree can start a forest,
One bird can herald spring.
One smile begins a friendship,
One handclasp lifts a soul.
One star can guide a ship at sea,
One word can frame the goal.
One vote can change a nation,
One sunbeam lights a room.
One candle wipes out darkness,
One laugh will conquer gloom.
One step must start each journey,
One word must start each prayer.
One hope will raise our spirits,
One touch can show you care.
One voice can speak with wisdom.
One heart can know what’s true.
One life can make the difference,
You see it is up to You!
Don’t ever forget how very important You are.

Net een woord kan jou hele lewe verander. Net een woord kan jou op die regte pad bring maar dit begin by daardie besluit om te wil verander. Om jou voete te vind is ‘n moeisame proses maar dit kan gebeur deur aan te hou. Jouself te verryk en in jouself te belê. Jy is op die ou einde jou grootste bate. Die een belegging waarin jy daadwerklik positiewe dinge kan belê en die regte resultate kan verkry. Onthou jy is nie alleen op hierdie pad nie. Moenie bang wees om te vra nie. Moenie bang wees om uit te reik nie. Kry hulp. Dit maak dit makliker.



Skitter net waar jy is diamant, tot ‘n volgende keer. 
Mooi loop. 




WEN KAARTJIES NA DIE GOSPEL SKOUSPEL MET ELAN GLOBAL RADIO
1 X Dubbel kaartjie (2 persone) vir die GOSPEL SKOUSPEL PRETORIA
25 AUGUSTUS 2018

VRAAG: Watter tipe program is Tannie Corri se Kombuis
SKRYF SO IN:
1. Gaan “like” en “share” ons Facebook bladsy Elan Global Radio Kuier en Klets
2. Stuur die antwoord op die vraag per epos na elanradio@gmail.com tesame met jou naam en kontak besonderhede
3. OF WhatsApp: 066 305 3580
SLUITINGSDATUM: WOENSDAG 22 AUGUSTUS 2018 om 22:00
B & V’s geld
Prys kan nie vir kontant geruil word nie.
Prys sluit geen verversings of vervoer in nie.
Wenners sal toestemming gee om hulle foto op ons facebook bladsy te plaas.
Elan Global Radio
Die Stasie Vir Passievolle Mense
https://www.elanglobalradio.com
GESELS MET ONS:
Web: https://www.elanglobalradio.com/
Facebook: Elan Global Radio Kuier en Klets
Twitter: Elan Global Radio
Instagram: elan_global_radio
WhatsApp: 066 305 3580
Gaan kuier en leer meer van ons, blogg saam en luister saam:
https://www.elanglobalradio.com
SKAKEL IN:
SIMPLE RADIO App.
http://14123.live.streamtheworld.com/SAM04AAC125_SC



Wednesday, August 8, 2018

Drome en Ideale... hoe pas jy dit toe in jou lewe.

‘n Hartlike welkom by Diamant Divas. ‘n Program vir die enkellopende vrou maar mans is nie uitgesluit nie. Om meer van ons te wete te kom kan julle ons webwerf besoek by www dot elan global radio dot com of ons besoek by ons Facebook blad: Elan Global radio of my blad, Diamant Divas en ‘n duimpie gooi. Indien julle meer vrae het kan julle my ‘n epos stuur na lynelleclark @ gmail dot com. Vir ‘n goeie opvangs kan jy ook die Simple radio applikasie aflaai en kliek op ons Logo direk van jou slimfoon af. Indien jy my program mis of met iemand wil deel is die potgooi beskikbaar op die webwerf.




Vandag wil ek bietjie gesels oor ons drome en ideale. Wanneer ons ons self op hierdie pad van enkelingskap bevind dan is ons geneig om oorweldig te voel oor die gebeure, die hartseer en al die finansiële probleme wat ons ondervind. Dit is dan wat ons die belangrikste eienskap van ons menswees vergeet. Ons drome en ideale. Hierdie drome gee ons die energie en voeding om aan te beweeg. Om rede te vind vir ons bestaan. In hierdie tyd word jy met baie eerstes gekronfronteer.  En het jy ook die geleenthede of tyd wat jy andersins nie sou gehad het. Dit hang net af van jou benadering.

Kom ons kyk na drome: ons onderbewussyn vertel sy eie storie. Hetsy in prentjies of gedagtes wat dan opkom tydens slaap. Die tyd wanneer ons rustig is en daar geen buite invloede ons kan besig hou nie.

Elke mens droom 3 tot 6 keer per nag, almal kan net nie hul drome onthou nie. Alhoewel dit partykeer voel asof ‘n droom lank aangehou het, het studies bepaal dat drome gewoonlik so tussen 5 en 20 minute duur. Drome wissel van persoon tot persoon. Drome word beïnvloed deur jou omstandighede, jou lewe, mense wat jy ontmoet, jou vrese en verwagtings. Drome is gewoonlik simbolies van aard en kan ‘n rigting aandui of jou waarsku teen moontlike gevaar. Die vraag is hoe jy ingestel is op jou drome?



Martin van der Merwe skryf in sy boek: Hoor God Droom Woordeboek “Die interpretasie van drome en visioene is ‘n profetiese aksie. Jy moet daarom verstaan dat die antwoord in ‘n geestelike verhouding met God lê, en nie in die letterlike interpretasie van die simbole in die droom nie. Dit is baie belangrik om dit goed te verstaan, die vyand sal sy bes doen om jou te mislei en die drome en visioene wat jy van God ontvang, verkeerd te verstaan. 2Pet 1:19-21”



Wanneer die lewe ons allerhande “curve balls” na jou gooi, is ons geneig om eerder die drome te interpreter soos ons dit sien en verloor ons die belangrike boodskappe daarin. Of ignoreer die droom totaal en al en op die ou einde word ons afgestomp en rigtingloos. Tydens my pad het ek nie meer myself die luukse van drome veroorloof nie en myself heeltemal afgeskakel. Ek het gevoel dat die drome vir iemand anders is wat dit meer verdien, dat dit in elk geval nie waar sal word nie en het myself doelbewus afgesluit. In die proses het ek afgestomp geword. Jare het verby gegaan waarin ek geen droom gehad het nie ek dit het bygedra dat ek lewensmoeg geword het, met geen visie vir môre nie. Eers agterna het ek die belangrikheid van drome en visie in my lewe verstaan en die invloed wat dit regtig in ons lewe het.

‘n Visie is om ‘n plan te hê. So dikwels hoor ek mense sê: “As ek net die Lotto kan wen dan sal ek…” Dan is my vraag weer: “Het jy planne vir daardie miljoene?” Baie mense het nie, ander het wel. Maar jy sien, as jy nie daadwerklik begin werk daaraan nie en net wag vir die Lotto sal deure nie vir jou oopgaan nie. ‘n Visie beteken bloot ek het ‘n plan (wat jy neerstip in jou dagboek) en dan kyk jy hoe jy dit tot uitvoer kan bring. Jy moet dalk met iemand praat daaroor, iemand wat die regte kontakte het. Om met die verkeerde persone te praat oor jou droom of visie kan veroorsaak dat jy mismoedig word en die droom of visie word dan geaborteer. ‘n Visie neem vorm aan wanneer jy daadwerklik iets daaraan doen. Om te wag vir die Lotto gaan dit nie vorm laat aanneem nie. Dit sê vir my dat dit nie rerig ‘n erns by jou is nie. Daar is heelwat mense (met geld) wat wag vir jou om na vore te kom en bereid is om jou te help maar die eerste stap begin by jou.

Wanneer laas het jy jouself toegelaat om te droom?
Wanneer laas het jy ‘n visie gehad?

Dit was seker een van die eerste vrae waarmee ek gekronfronteer was op my nuwe enkelpad en ook op daardie stadium ‘n baie moeilike vraag om te beantwoord. Wanneer jy herhaaldelik deur die lewe gekasty is, verloor jy die lus vir die lewe. Jy verloor jou wil om verder te sien as net die hier en nou.
Ek het Maandag ‘n video clip gesien van ‘n vrou wat ‘n dubbele masektomie gehad het. Dit was baie traumaties en iets waarmee sy gesukkel het, wat verstane is. Maar in plaas van om in ‘n hoekie te gaan sit en haar self te bejammer het sy die geleentheid omgeswaai en iets positiefs gedoen. Hulle noem dit ‘Knitted Knockers’. Nou verskaf sy aan duisende vroue, met die hulp van volunteers, nuwe hoop.
Ek sal die skakels op my blog en Bakkiesblad sit sodat julle self meer oor haar kan lees.  


Of kry die patroon hier.

Om te droom is om jouself toestemming te gee om te dink oor ander dinge behalwe die hier en nou. Om in iets te glo – ongeag hoe onbereikbaar dit mag wees op hierdie pad. Myles Monroe het altyd gesê dat die rykste plek in die wêreld is die begraafplaas. Wanneer ons nie ‘n droom het nie gaan daardie droom (wat God ingedagte het vir ons) dood en het baie mense miskien ‘n werksgeleentheid of iets wonderliks gemis bloot net omdat jy nie bereid was om te waag nie. Miskien was jy bang, of soos ek lewensmoeg, of miskien het jy geglo wat mense aan jou toegedig het: dat jy nooit goed genoeg sal wees nie. Miskien het mense vir jou laat glo, omdat jy net ‘n vrou is, kan jy niks noemenswaardig wees of doen nie. Daardie leuen ontneem ons dan van die magical lewe wat vir ons wag. Ons lewens word baie beïinvloed en beheer deur leuens. Vir elkeen verskil hierdie leuens. Sommige leuens is wat ons ons self vertel. Of wat die gemeenskap ons vertel. Ander is wat mense in ons lewens deponeer.

Leuens weerhou ons daarvan om die werklikheid te sien. Of om die skille van ons oë af te haal of in die visbak te bly want elkeen veroorsaak ‘n comfort zone. Wanneer die leuen ontbloot word dan moet ons letterlik op die ys loop. Daardie eerste tree mag glibberig wees, vol valle en bloukolle wat ons laat glo dit is nie die moeite werd nie. Of mense het dit al so baie in ons koppe geklap dat ons die leuen vir die waarheid aansien.

Elke tree wat jy neem bring jou nader aan die werklikheid van die droom. Hoe meer jy jouself bekwaam in ‘n bepaalde rigting hoe nader beweeg jy na die droom as ‘n realiteit.

Maar jy moet daardie eerste tree gee. Soms is dit ‘n moeilike stap, vol van die worstelinge en verpligtinge wat die droom kan verdof. Spesifiek wanneer jy deur swaar tye gaan kan dit heeltemal verdwyn. Om dan weer in daardie plek van droom te kom vat baie tyd en dit kan vermoënd wees.

Hoe meer tyd jy aan die droom spandeer hoe nader sal dit kom. Ek is bewus van ‘n paar mense wat byvoorbeeld ‘n boek wou publiseer en eers op 70 dit reg gekry. Met ‘n onlangse boeke skou in Pretoria het ons ‘n man ontmoet, met ‘n wêreld se ondervinding, wat sy eerste boek op 76 vrygestel het. Helder van verstand, het hy ons vergas met staaltjies vanuit sy lewe en die invloede wat sy lewe beïnvloed het. So het ek al mense met resensies gehelp wat ook eers op ‘n hoë ouderdom hul boeke bekendgestel het. Ek self is ‘n “late bloomer” my eerste boek was eers op 48 vrygestel. In die jare wat oploop daarna toe, tel jy ondervinding op. Jy leef en leer van die wêreld om jou, om dan dit wat jy ondervind, het weer te gee in storie vorm. Dink aan mense soos Laura Wilder wat haar eerste boek op 62 gepubliseer het. Harry Bernstein het sy eerste boek op 96 gepubliseer. Die lys is eindeloos. Ek sal links by die blog plasing plaas vir julle om selfstudie te gaan doen.


  
Jy sien, met ouderdom kom wysheid en doen jy dinge dan wat mense aangryp en motiveer. Ons elkeen, jonk en oud het ‘n invloed op ons medemens. Ons is nie eilande nie, gestrand in die middel van die groot see, wat net bestaan nie. Nee, ons is individue met genoeg skeppingsvermoë om iets nuut te skep wat ‘n positiewe legacy kan los.  Alles in die lewe het met ‘n droom begin. Einstein, Henry Ford, Thomas Edison, Wright Brothers… weereens elkeen het begin met ‘n droom en toe begin werk aan daardie droom sodat ons vandag die gerief van hul uitvindsels kan hê.


 Tyd of ouderdom is nie ‘n beperking nie, net jou eie onvermoë of traagheid kan jou stop. Daar is ‘n keuse wat jy, as vrou kan maak. Gaan jy toelaat dat jou situasie die oorhand kry of gaan jy opstaan en die eerste tree gee? Gaan jy jou fokus verander van die hier en nou na more, daar waar jou lewe alreeds kristal helder is?


TAL GUR. The Art of Fully LivingIn life, the natural inclination is to look for solutions externally. We believe people, possessions, and experiences will lead us to greater happiness and fulfillment, as if the outside conditions determine our interior experience. But what if you reversed the order? What if you first looked inward and, only then, outward? Let’s say you’re looking for a romantic partner to cure your loneliness and make you happy. Wouldn’t it be simpler to find a suitable partner if you already felt happy and complete within yourself? This idea might seem radical, but nothing outside of you can make you feel anything, unless you permit it. Happiness, fulfillment, or any other emotion always comes from the inside. This paradigm shift can be vital when it comes to building wealth. More often than not, we set financial goals from a scarcity mindset. We have a set of limiting beliefs that lead us to secretly think we are not wealthy. We tell ourselves that our resources are finite. We believe that we’re in competition with others. While money is an essential resource, it's our skills, health, knowledge, attitude, and relationships that are our real capital. As mentioned before, money is not the cause of wealth, it’s the effect. In fact, one key relationship is often all you need to lay a foundation for a business and generate income. You can, for example, offer your services to one of your friends or colleagues, or offer a developer a percentage of profit in return for his or her programming services. Remember, often, the outer world is simply a reflection of our inner selves.You’re more likely to attract wealth when you already feel wealthy, when you know that everything that comes from the outside is a bonus, the icing on the cake. As self-development author Wayne Dyer has said, “Prosperity in the form of wealth works exactly the same as everything else. You will see it coming into your life when you are unattached to needing it.” 
Ons moet ons self toestemming gee om verder te kyk, weg van die tekortkominge en die negatiewe dinge. En in tap in die skatte wat in die binnekant verskuil is. Met ‘n positiewe gesindheid kry ons meer vermag.

Soms dink ek, Lynelle, jy doen so baie maar tog, finansieël bly jy afhanklik. Ek is ‘n verkoopsagent maar het nog geen eiendom verkoop nie. Ek skryf boeke maar verdien nie genoeg om te leef daarvan nie. Maar wanneer ek terug kyk, en ek sien hoeveel ek gegroei het in die laaste 4 jaar, dan lyk die prentjie anders. Jy sien, dit gaan nie oor die geld nie maar oor my vermoë om verby die tekortkominge te kyk en my passies uit te leef. Om in my skatkis te delf en dit waarvoor ek lief is uit te haal en te deel met die mense om my. Ek glo dat dinge wel sal verander, finansieël en ek my onafhanklikheid sal verkry. Daardie hoop hou my aan die gang.

Visualiseer jou drome. Skep ‘n bord met jou drome.
Baie praat van ‘n To-do-list waar jy alles aanteken wat jy graag wil doen.

·       ‘n Wêreldreis
·       Dansklasse neem
·       Chefklasse
·       ‘n Besigheid begin
·       ‘n Boek vrystel
·       ‘n Sepie skryf
·       Verder studeer
·       ‘n Motorfiets koop vir die lang uitgestelde roadtrip
·       ‘n Lewensgids te word.

 Die lys is eindeloos.

Kyk gerus na die video clip wat ek op die blog plasing gesit het deur Jack Canfield. Making Your Dreams Come True Visualize



Ek het die volgende uittreksel van die web werf: Raise your vibration gekry.
If you know about the Law of Attraction, you’ve likely heard that it is important to visualize your dreams in order to draw them closer to you.  While this definitely true, it is important that we visualize properly in order to manifest.  Improper visualization can actually push our dreams further away from us.Here are a few tips on how to visualize your dreams effectively.  Following these steps will help you use the Law of Attraction with success: 
1. Be specific: In the initial stages of visualization, it’s best to identify as many aspects about this manifestation as you can.  For example, if you want to attract a new car, take the time to figure out the exact model and all of the options that you would optimally want.
We’ve all had the experience of “almost” getting what we want, like getting the right car at the right price but in the wrong color.  As you progress through these steps, the universe will start to bring you what you’ve been thinking about, and if you haven’t thought at all about a key detail, your dream might manifest without it.Therefore, it is best to fully identify what you want so it manifests properly the first time, and you don’t have to go back to the drawing board after an “almost perfect” item has shown up in your reality.
2. Focus only on what’s wanted: When you are trying to visualize something to manifest (like maybe a new job), stick ONLY to the aspects that you want.
In other words, you wouldn’t want to be thinking during your visualization “I don’t want a lot of meetings” or “I don’t want a boss who’s a control freak.”Thoughts like these will conjure an image in your mind of a lot of meetings or a controlling boss.  Visions like these make it more likely that the universe will bring you a job that has these exact things that you do not want.You get the things that you are thinking about, so in this scenario it would be better to say things like “I want a lot of time to work independently” or “I want a boss who is flexible and understanding.”  Then, visualize working independently and having a flexible, understanding boss.Manage your thoughts during your visualization to ensure that they focus only on the wanted.
3. Let the universe decide how it happens: Please make sure that you don’t spend any effort or time visualizing how your dream will manifest.
For example, let’s say that you want a 60 inch screen television.  Do not make it part of your vision to imagine yourself going to the store and buying it.The reason this is important is that the universe can deliver your dreams in an infinite number of ways.  It may be easier and quicker for your dream to come in a way you’ve never considered.Maybe you’ll win the television in a raffle your friend entered you in without your knowledge, or a co-worker needs to move suddenly and simply gifts their brand new TV to you.Stick only to the end outcome. It is your job to decide what you want, but it is the universe’s job to decide how to bring it to you.
4. Immerse yourself in the vision to feel like you have it: Once you have clearly identified exactly what you want, allow yourself to be totally immersed in the vision.
If it’s a dream vacation, do a google search and look at pictures on the internet of the destination, the airport you’d arrive in and the hotel you’d be staying at.  If it’s a new cell phone, go to the mobile store and pick up the phone, look at it and play with it.  If it isn’t something tangible, simply spend some time fantasizing about having it.The goal here is to begin feeling like you already have what you want.  Feeling as if you have your dream will bring you into the frequency of actually having it.
5. Let go: This is the most important step and the one most people get stuck on.  After you’ve properly defined what you want and immersed yourself in the vision, you must let go in order for manifestation to occur!
Do not obsess over this visualization any more.  You have done your job of visualizing exactly what you want, now you must send the universe a message that you expect for it to arrive.Sitting down day after day to visualize sends a message that you are focused on not having what you want.  Focusing on not having something creates a situation where it will continue not to come.You’ve very likely had several experiences where you wanted something very badly for a long time and you just couldn’t seem to take your mind off of it.  Finally one day you said “I give up on this! I’m ready to move on with my life!” and then WHAM! it manifested almost immediately.Remind yourself of times like these to help you let go when you are working with your new dreams.  Paradoxically, if you can make it ok for your dream not to come true, it will come true.  Surrender your vision to the universe and then get back to living your life.
Ek hoop werklik dat hierdie raad jou sal help om jou op die pad te kry waarvoor jy geroep is. Kyk wyer en dieper. Kyk verby die leuens en glo dat jy tot meer in staat is. Omring jou met mense wat werklik in jou glo.
Op so ‘n manier bou jy aan jouself. Kom jy verby die seer en verwerping en begin ‘n nuwe jy.
Dit kos werk om ‘n nuwe jy te skep. Nie net moet jy jou liggaam verander nie maar ook jou denke. Wanneer jy nog aan leuens vashou en negatiewe gedagtes het sal die pad vorentoe ‘n sukkelende en selfs teleurstellende pad wees. Daarom is dit belangrik om in jouself te belê. Lees opbouende leesstof; indien jy nie boeke kan bekostig nie sluit by die naaste biblioteek aan. Die aansluitingsbedrag is minimal en net eenmalig. Woon opbouende seminare by wat jou motiveer en die regte boublokke gee. Ek het bv met die Gautrein Sandton toe gegaan om na JT Fox te luister. Baie van sy seminare is verniet en die inligting wat jy daar kry waardevol en toepaslik.
Elke positiewe stap is ‘n stap in die regte rigting. Onthou: vir jare was jy gewoond aan ‘n bepaalde leefstyl en denkpatroon. Maar nou dat jy op jou eie is en jy geleentheid het om jouself te verbeter gaan jou denkpatroon en manier van doen moet verander. Dit gaan tyd vat. Dit vat ten minste 90 dae of 3 maande om ‘n nuwe lewenstyl aan te leer en dit te leef. Indien jy faal die eerste maal, probeer weer totdat jy die resultate verkry wat nodig is.
Dinge gaan nie oornag gebeur nie. Hierdie is nie ‘n kitsprogram nie. Hierdie gaan self dissipline en nog meer tyd kos met baie geloof in jou vermoëns. Jy kan vir baie mense vertel van jou droom, maar indien jy nie werk daaraan nie bly dit net praatjies. Praat sonder werke is vrugteloos. Dit is soos iemand wat gewig wil verloor maar nogsteeds die selfde vetmaak  kosse eet. Jy sal geen resultate kry nie. En dit gaan ook nie oornag gebeur nie. Om bv jou diet te verander beteken jy moet sekere kosse vermy, oefen, gaan stap, miskien swem, selfs gaan dans om die resultate te verkry. Maw dit gaan werk kos.
Net so met drome en jou denke. Jy moet die regte inligting inneem, met positiewe mense gesels en daadwerklik jou gedagtegang verander om verby die struikelblokke en leuens te kom. Dit is ‘n gedissiplineerde lewenstyl wat tyd gaan neem. Maar op die ou einde sal jy die vrugte daarvan pluk.
Die dag toe my eerste boek gepubliseer was, het ek letterlik op die wolke geloop. Toe skielik was die tyd wat ek opgeoffer het iets wat ek kon waardeer. Jy moet tyd met jou familie opoffer, tyd met die sosiale media. Jy moet tyd maak om navorsing te doen. Tyd verloop tydens die redigering, waar jy groot dele van die boek oor moet skryf of heeltemal moet herskryf. Jy gaan soms voel om op te gee maar wanneer die eindproduk in jou hande is dan is dit iets wat niemand van jou kan wegneem nie. Die prestasie is die mees vervullende gevoel wat jy ooit sal ervaar. Dit is soos om jou kind in die lewe te bring, groot te maak en dan die dag wat hy/sy trou te voel jy het iets reg gedoen. Dit is verrykend en vervullend. Dan gaan dit voel of tyd gevlieg het.    
Net wanneer jy glo en doen sal mense saam met jou begin praat en selfs in jou glo. Saam met daardie glo sal hulle dan in jou belê.
Ek wil jou vandag aanmoedig om verby die hoekoms te kom, die seer vir ‘n oomblik te vergeet en jouself toestemming te gee om weer te droom. Jy is ‘n diamant in wording, die snyproses is seer en ongemaklik maar op die ou einde gaan jy blink.
Skitter net waar jy is, diamant en word die beste jy.
Tot ‘n volgende keer.


SKAKEL IN: 
SIMPLE RADIO App.
…/elan-global-radio.htm

Wednesday, August 1, 2018

Diamant Divas: Bestaan Dubbelstandaarde nog?

Na aanleiding van verlede week se onderhoude en die wat nie gebeur het nie agv verskeie redes, het ek weereens net besef hoe pynlik seer die dinge is waarmee ons worstel. Met die aanvang van die program het ek nie gedink dat dit so ‘n ernstige onderwerp sal uitdraai nie. Ek glo egter dit is iets wat aangespreek moet word. Ek wil nie ‘n revolusie begin nie, maar meeste van ons sukkel tog onbewustelik met die dinge. So luister met ‘n oop gemoed en neem vrymoedigheid om terugvoer te gee. Ek sal dit opreg waardeer.
So bietjie van myself sodat julle kan verstaan waar vandaan ek kom. In Februarie 1992 is ek weergebore, die besef dat ek, nietige mens, ‘n Vader het wat vir my omgee en genoeg lief het om sy Seun op te offer, het my ongelooflik getref en ek het net daar my saak met Vader reg gemaak. Daardie selfde aand is ek deur die doopwaters te Buffelspoort en het gesweef. Daar was so baie wat ek wou weet en die Bybel het vir my oop gebreek. Ek het die woord verslind en my pad was besaai met groei tye en wonderwerke. Daar was dae wat dit gevoel het ek sweef in hemelse plekke en het wonders aanskou wat selfs vandag nog ‘n indruk laat. Maar soos wat ek gegroei het - het die aanvalle gekom. Soms was dit teen my persoonlik gemik, ander kere teen my kinders en dan moes ek baklei namens hulle. Dan was die aanvalle teen my man gemik. Soms was dit klein goedjies wat so uit verband geruk was dat ek verstom was teenoor die betrokke persoon. Onverstaanbare dinge wat vandag nog nie sin maak nie.  Soms so fel dat die wonde dieper as veldiepte was. Tog het ek bly groei – volwasse geword om dit wat die Vader in my begin het te vorentoe te vat. Ek wou die hoogste sport bereik soos wat die Bybel gesê het, maar die teenslae het my by tye so verbitterd gelaat dat ek terug getrek het.

Wanneer jy in gehoorsaamheid in Vader se woord wandel word jy skielik ‘n bedreiging vir ander en mense word jaloers en slaan toe op gemene maniere wat wonde laat wat vir baie lank daarna rou bly. Maak nie saak hoeveel keer jy vergewe en dit agter jou plaas nie. Die finale hou het gekom toe ons – ons besigheid in 2008 verloor het en ek het finaal my rug op die kerk gedraai weens die klappe wat ons toe gekry het. Die mense het ons basies verjaag uit die plek van aanbidding. Ons het deur hel gegaan. Ons moes vinnig leer om te oorleef met net die basiese dinge. Krag was ‘n luukse. Meubels was verkoop om rekeninge te betaal. Of vir petrol vir die kragopwekker sodat ons darem sekere dinge kon doen wat krag nodig gehad het. Sommige hout meubels was opgekap vir vuur. Ons moes loop waar ons wou wees. Gras sny was gedoen met ‘n skaapskêr, so nodeloos om te noem maar die grasperk om ons huis het soos ‘n oerwoud gelyk. Skaamte het deel van ons bestaan geword en ons het mense vermy. Ons wou nie hê hulle moet weet hoe dit rerig by ons lyk nie so ons het onsself geïssoleer. My ouers het vir ons deur die week kos gebring, klaar voorberei. Naweke was ons op ons eie. Soms het ek gewonder of ek nie by een van die hoeke moet gaan staan en bedel nie maar my self-trots het my weerhou daarvan. Ek haal my hoed af vir mense wat dit wel doen. Die guts om daar te staan, mense in die oë te kyk en geld te vra kos meer as net ‘n dik vel.

In hierdie tye het niks meer sin gemaak nie. My kinders moes een na die ander uit die huis uit bloot net om te oorleef. Ons moes my seun op ‘n vliegtuig sit na die VSA, sodat hy werk kon kry. Dit het my gebreek. Ek het nog altyd gesê as my kinders oorsee wil gaan sal ek hulle nooit keer nie maar hoekom juis op hierdie manier? Wanneer sou ons hom weer sien? Ons was met baie vrae gelaat en geen antwoorde en ek het al hoe meer in myself gekeer. Dit was in hierdie tyd dat ek boeke begin skryf het. Die enigste plek waar ek ‘n bietjie vrede kon vind en rustigheid vir die verstand. Die skryf het my help fokus op ander dinge as op die onmiddelike. Toe ek my eerste boek in 2012 publiseer was dit eufories en ek het gedink, miskien – net miskien is daar hoop.
Ons het in absolute armoede verval en als verloor en na die derde aflegging (retrenchment) van my man, het ek moed opgegee met my huwelik. Ek het gevoel ek kon my man en God nie meer vertrou nie. Ek wou niks weet van God nie en het gedink hy is vals. Sy woord het betekenloos geword en ek het my rug op hom gedraai. Op daardie stadium was ek ‘n bedelaar, vernedered en platgeslaan en baie naby aan dood. Ek was lewensmoeg. My lewe was ‘n warboel van verwarring met geen uitkoms uit die maalkolk nie. Daar was geen lewensgordel uitgehou na ons nie en ek moes vlug net om weer my kop te kon oplig. Ek kon geen toekoms meer saam vir ons sien nie. Als in my het geskreeu na lewe. Ek het geglo daar is meer as net hierdie sukkelbestaan. Die saad van hoop vir ‘n nuwe begin, ‘n nuwe kans op geluk, was nou meer duidelik as voorheen en dinge het net in plek geval sodat ek besef het, as ek dit nie nou vat nie sterf ek.  
By my ouerhuis het die vrae my gejaag sonder ophou en moes ek aanpas in hierdie nuwe lewe. Net ek kon dit laat werk en die verantwoordelikheid het op my skouers gerus. My lewe het daarna aansienlik verander. Ek kon weer my kop oplig, dit nadat iemand wel ‘n hand uitgesteek het en my opgehelp het. Tree vir tree kon ek weer droom en lag en die lewe met albei hande aangryp. Elke uitdaging was ‘n lewensles wat my vervuld gelaat het. Ek was met nuwe hoop beklee. Ek het heelwat foute in hierdie tyd gemaak in slaggate getrap, bloot omdat ek naïef en onkundig was. In werk en met verhoudings. Ek het baie kere weer die vraag: “Hoekom?” gevra.

Dit het net gevoel of ek nie van die finansiële probleme kon weg kom nie. Hoe harder ek probeer het hoe minder het dinge uitgewerk. Toe my kar gesteel word einde 2016, wat in ‘n groot mate aan my vryheid gebied het  – was ek weer terug waar ek begin het op die pad in 2014. Ek het gesukkel om dit te verwerk en ek wou wegkom. Kennisse wat later vriende geword het, het my uitgenooi om by hulle langs die Vaalrivier te kuier en daar het ek weer my voete gevind, introspeksie gedoen. My kop skoon gemaak en stil geword. Die antwoorde was nou irrelevant. Ek moes van die rebellie en woede ontslae raak en die natuur se rustigheid het helend op my ingewerk. Die behoefte om net weer onder die korporatiewe salwing te wees was groot. Op 22 April 2017, het ek en Isak se paaie gekruis, by ‘n gebedsaksie in Alberton. Die salwing op daardie plek, so onder die groot bome was genesende salf vir my siel en kon ek weer oop kop kyk na dinge om my.
Toe dit lyk of dinge ernstig raak tussen ons wou ek wegskram daarvan. Op daardie stadium het ek nie gedink ek kon hom iets offer nie. Vriendskap was die beste wat ek kon doen en die enigste ding waarin ek belang gestel het. Ek was redelik teer te midde van die vrede wat ek ervaar het. Ek weet dit is teenstellend maar dit was ‘n ander soort rustigheid waarna ek gesmag het en gekry het ten spyte van die onsekerhede. Dinge het toe weer verander en Isak het my genooi om by hom te kom bly in my soeke na werk. So het ons verhouding begin. Tussen Magda se ondersteuning, my pa se finansiële onderskraging en Isak se begrip en liefde kon ek tog weer die lewe in die oë kyk en my voete weer op die pad kry. Noudat ek terug kyk oor die afgelope paar jaar besef ek hoeveel ek as vrou gegroei het. Ek het die lewe aan gegryp en begin leef. Die vrae ‘n konstante metgesel maar die stemme word tog minder, sagter en op plekke stil.

Met die onderhoude het baie dinge weer los gekom en is ‘n hele paar trane gestort. Ek het Marie (nie haar regte naam nie) genader om ook ‘n paar vrae te beantwoord en teen Woensdag se program was dit nog nie beskikbaar nie. Ek het geweet sy sukkel nog met dieselfde vrae, dieselfde hoekoms; net soos ek. Sy het ook als opgeoffer, haar lewe vir Vader gegee en hom passievol gevolg. Sy het ‘n fantastiese bediening gehad en geweldige impak op mense se lewens gehad. Toe gebeur die “onmoontlike” en haar man het ‘n buitegtelike verhouding. Sy was verpletter. Nog ‘n paar ander dinge het ook gebeur en op die einde is sy ook weg van hom af. Sondagaand ontvang ek ‘n stem-insetsel van haar, en met trane wat baie vlak lê, verduidelik sy hoekom sy nog nie die onderhoud kon doen nie. Die bitterheid en seer van die verraad asook die feit dat die man in ‘n bediening is en aangaan asof niks verkeerd is nie laat haar ook met heelwat vrae sit. Dit, terwyl hy geen verantwoordelikheid vat vir die skuld waarin hy haar gedompel het nie met geen manier om dit te kan terug te betaal nie. Of die feit dat die kerk hom aanvaar en ondersteun, foute en al terwyl sy op die kantlyn sit, verstote.
Daardie oënskynlike dubbelstandaarde is vir ons onverstaanbaar. Dit wil lyk of sommige mense met die spreekwoordelike “moord” wegkom en dit aanvaarbaar is terwyl jy sukkel om liggaam en siel aan mekaar te hou. So is daar baie mense wat met die selfde wroeginge sukkel. Die waaroms en die hoekoms wat net geen antwoorde het nie en bly ons die slagoffers ongeag van hoeveel keer ons opstaan en van vooraf begin. Dan kom die vraag noodwendig: hoeveel keer moet ons verdra en die ander wang draai? Spesifiek wanneer jy verby die 70 x 7 merk is. Hoeveel keer moet ons struikel oor dieselfde stomp voor ons leer? Wanneer is genoeg, genoeg? Ek sien die vrae ook op bakkiesblad vanaf vrouens wat dit op hul mure plaas. Moeg gesukkel, stukkend geval en opgemors.
Leef ons in ‘n wêreld van dubbelstandaarde? Vir die man is dit aanvaarbaar om sy ding te doen en hy gaan aan maar as vrou word jy gekniehalter en voor stok gekry. Jy offer op: jy skep die huis, maak die kinders groot, tree op soos verwag word en solank as wat jy in jou plekkie bly is jy die toonbeeld van maagdelikheid. Maar die oomblik wat jy jou voet neer sit, dan draai die wêreld teen jou.
‘n Ander vriendin het ‘n stel afgetrap met ‘n man wat weereens met haar gevoelens gespeel het en ek het rooi gesien toe ek daarvan hoor. Toe ek daaroor uitgevaar het word ek uitgehaal omdat ek haar nie gewaarsku het nie. Word daar dadelik aangeneem sy was op onbehoorlike of onsmaaklike plekke. So loop ons in hierdie mure vas en word die vinger na ons gewys terwyl die skuldige weereens “wegkom”.
 ·         ‘n Vrou is sleg as sy in ‘n kroeg is en ‘n drankie saam met haar vriende geniet. Maar ‘n man kan ure daar sit, ‘n drankie geniet en nogsteeds daaruit stap, as man.
·         Of ‘n vrou is sleg as sy seksueel aktief is. ‘n Man mag dit doen en is nogsteeds ‘n man – nie ‘n hoer of slet nie.
·         Wat van ‘n vrou wat hou van die bos, jag of jaag? Dan is sy ‘n tomboy. ‘n Man wat hou van kook word verwonderd aangestaar met geen bynaam nie.
·         ‘n Vrou wat op haar beroep gefokus is, is koud of ‘n ys prinses. ‘n man wat gefokus is op sy beroep is beroepsgerig en gedetermineerd en kry die een bevordering na die ander en word besing.
·         Indien ‘n vrou leierseienskappe toon en ferm optree is sy alwetend en baasspelerig.
So gaan die etikette (tags) aan sonder ophou. Jy moet deurentyd preuts en kuis (prim en proper) wees, en stil bly. Sluk en weer sluk. Want dit is wat ‘n vrou doen.
Nou ja, nie ‘n onderwerp wat ek gedink het ek sal aanraak nie maar hier is ons nou. Dubbelstandaarde in alle vlakke van ons samelewing leef voort ongeag die tydvak waarin ons lewe.
Dan kom die vraag weer op: wanneer kan ‘n vrou dan net deur die lewe gaan sonder die alewige druk vormpies? En net aanvaar word vir wie sy is.
Hoekom moet ons als gee maar tog niks daarvoor verwag nie. Minder voordele, minder salaris, minder geleenthede om te presteer. Al kan ons dinge beter doen leef ons nog met die stigma saam van ondergeskikte. Die dubbelstandaarde ‘n kruis wat ons moet dra.

Is ons regtig in ‘n vrou se wêreld soos wat Cher sing? Met al die veranderinge deur al die eeue wat ons alreeds beleef het is dit seker so. Een van die eerste reëls wat geval het was die reg om te stem. Vrouens het opgestaan en geweier om stil te bly totdat dit ‘n aanvaarbare reaksie gehad het. Vandaar af kon vrouens verder studeer en onderwysers, dokters, prokureurs, en ingeneurs word. Sommige betree die politieke wêreld met groot sukses. Ander is in die polisie of word paramedisie. Ander betree die wetenskappe en is geniaal op hul eie gebied. Dan kry jy vrouens wat redakteurs word, skrywers wat in hul eie reg kan meeding teen die bestes. Die lys is eindeloos. Elkeen ‘n toonbeeld van vrouwees in ‘n mans-wêreld.
Maar tog sukkel ons nog met die mees basiese dinge in die alledaagse bestaan. Hoeveel vrouens word nie gemolesteer, verkrag en op neergekyk nie? Dit bly op die bopunt van die statiestieke in die wêreld, spesifiek hier in ons eie land.  Kyk net na die plaasmoorde: die vrou, as sagte teiken ervaar sy die brutaalste molesterings aan die hande van die moordenaars.
Dit is asof hierdie soort sadiste die vrou wil ontneem van haar vrouwees, dit wil uitsny, brand of uitkerf. ‘n Siek gebaar wat ons kwesbaar laat sodat ons bly veg vir ‘n plek in die son.
So loop baie vroue met daardie vrae rond met geen sigbare antwoorde nie. Dit is ‘n ding wat jy hier binne moet verwerk en indien jy nie self op daardie plek is nie sal jy aanhou vra: Wanneer is dit my beurt?
Dit was ‘n vraag wat ek myself baie gevra het. Dit was 2009, net na die besigheid gevou het en ek was besig om te was toe my oog die spieël vang. Toe het ek myself gevra: Wie is jy? Hoekom is jy hier? Vrae wat ek vir lank nie wou beantwoord nie. Indien ek dit vroeër sou doen het my lewe dalk anders uitgewerk. ‘n Mens weet nie.
Elke keer wat ek beplan het om iets te begin of verder te gaan leer dan kom als tot ‘n skreeuende halt. Toe my eks die laaste maal weer afgelê is, was my eerste vraag aan hom: Wanneer is dit my beurt! Ek wou nie meer luister na verskonings nie. Ek wou na geen rede luister nie en het al my speelgoed uit die kot gegooi. Ek was moeg om ‘n persoon te ondersteun terwyl ek geen ondersteuning gehad het nie. Die antwoord was altyd nee, nie nou nie, of nee, dit sal nie werk nie, of nee, daar is nie geld nie. En so het dit aangegaan. Ek dink ek was die kwaadste omdat ek nie toegelaat was om iets te begin wat ons moontlik uit die gat kon haal nie. As ek dink aan die vermorste geleenthede wat ons lewe in ‘n ander rigting kon gestuur het. Ek moes net elke keer wag, op die agtersitplek bly met geen idiale van my eie en ek was op. Fisies, geestelik en siels-dodende op. Maak nie saak hoe hy probeer verduidelik het nie ek het hom ‘n dowe oor gegooi aan die einde. Ons huwelik het verander in ‘n stilstuipe klug waar kommunikasie tot die minimum beperk was en ons letterlik net met mekaar gesels het wanneer die kinders naby was, om die skyn te bewaar. Maar ons albei het geweet dit was die einde. My drang om te oorleef was groter as om almal om my tevrede te stel. My kinders was groot en op hul eie, daar was geen nut om die klug aan te hou nie. ek wou vry wees van die jukke. 
Op 19 het ek nie myself geken nie, als was deur jeugbrille bekyk en toe ek swanger raak met geen benul wat is die volgende stap nie het ek soos ‘n blinde die massa gevolg. Indien ek myself sou geken het sou my keuses heel moontlik anders gewees het maar ek moes deel met die hand wat vir my gegee was. Daarom is dit noodsaaklik dat ons eers self-moet vind. Ons moet ons dogters en kleindogters leer – vind eers jouself voor dat jy droom van die ridder op die wit perd en jou droomtroue. Die werklikheid leer ons vinnig dat jou drome en die realiteit nie hand aan hand loop nie. Daarom moet ons paraat wees en meer tyd aan onsself spandeer voor ons dit aan ander spandeer. Vind jouself en dan kan jy ‘n beter lewe hê. Beter besluite neem en meer doelgerig die lewe tegemoet loop.
Ons het ‘n keuse of ons die massa gaan volg of ons eie pad volg. Die dubbelstandaarde sal daar wees. Vroue mishandeling sal in elke uithoek gevind word ongeag wat ons probeer maar wanneer ons as vrouens die regte leiding ontvang kan ons daardie dinge mis of selfs anders hanteer. Ons kan dan met meer selfvertroue die grootmens wêreld betree en ‘n daadwerklike rol speel daarin en so ‘n toonbeeld word van vrouwees in ons eie wêreld.
Ons word gevorm deur ons kultuur, ons ouerhuis en waar ons bly. Dit is onlosmaaklik deel van ons maar wat ons wel vorm is ons openheid om nuwe dinge te leer. Boeke maak bv wêrelde oop buite die plek waar jy jou bevind. Hoe meer jy lees en in neem hoe meer word jou karakter gevorm en kan jy dan meer ingeligte besluite neem. Dit is so belangrik om in jouself te belê, en jouself te skep. Liggaam, siel en gees. Al 3 het ewe veel voedsel nodig en dit is jou keuse wat jy al 3 gaan voer. Neem ‘n besluit om jouself te verryk. Net dan, kan jy staande bly teen die aanslae en dubbelstandaarde wat mense skep. Waag en leef.
Ek wil afsluit met die lied van Jo Black – die vrou wat ek liefhet. “Daar is soveel meer vir ons in hierdie lewe” sing hy. Wanneer jy en jou maat mekaar lief het maak julle ruimte vir mekaar. Dit is ‘n span poging, ‘n vennootskap waarin albei partye groei as mens. Net soos ons as vrou ‘n behoefte het om te ontwikkel het mans dieselfde behoeftes. Ek glo daarin om my maat te ondersteun in als wat hy aanpak maar dan verwag ek dit ook van sy kant af. Dit is slegs in liefde wat daardie verhouding ‘n sukses kan wees. Juis omdat elkeen hulself verstaan. Wanneer ons lei aan allerhande komplekse dan veroorsaak dit spanning in die verhouding wat gewoonlik op die rotse uitloop tensy daar nie vroegtydig hulp verkry is nie. Om jouself te ken dra by tot jou verhouding en jou lewe se sukses. Dit is dan wat jy die kroon van die skepping word. Soos die woord dit verduidelik. Nie op ‘n ander manier nie.

Tot ‘n volgende keer. 

Vind jou voete te midde van die warboel. Staan 'n kans om die Gospel Skouspel by te woon. Volg net die maklike stappe.

Vandag se program handel oor metamorfose.  Die proses waar jy van ‘n rou  diamant in ‘n pragtige gepoleerde diamant gaan verand...