Wednesday, March 18, 2020

Are you suffering from writer's block?


Here are 7 questions to inspire you.

This is now the ideal time to put your thoughts on paper. Use this time to write.
If you are confident share your writing in the comments or join my group

Wordplay Writer's Workshop and share it with the hashtag #writersblockinspiration

1: Answer 3 Questions
See if these stimulate your thinking.

  • Who just entered your office?

  • What is he or she carrying?

  • What does he or she want?

2: WRITE A LETTER TO YOUR YOUNGER SELF

Tap into your emotions and imagine this as a real, separate person you might be able to move with your words.

3: IMAGINE A SCENE

An ex-love walks into a coffee shop but hasn’t yet noticed you. Should you greet them? What do you say to someone whose heart you broke five years ago?

You’re a child who’s been told Santa isn’t real. Write about your feelings and how you might interact with younger kids who still believe.

You find a peculiar device in your pocket and have no idea how it got there. You feel someone’s watching you. What do you do?

In fewer than 250 words, describe how a defining moment in your life made you a better person.

Write a story involving an invitation to the secret meeting of a huge activist group. What are they about, and why was your character invited?

Write about how your character’s best friend’s body shows up in front of their house. What will they do to find out who’s responsible?

4: WRITE A STORY SOMEONE ONCE TOLD YOU

Exercise your storytelling muscles.

5: WRITE FROM A NEW POINT OF VIEW

If you find yourself most often writing from the same perspective, try a different voice.

  • First-person (I, Me, My).

  • Second-person (You, Your). This POV is more common in non-fiction, rarely used by novelists.

  • Third-person limited (He, She). Common in commercial fiction, the narrator uses the main character as the camera.

  • Third-person omniscient. The narrator has access to the thoughts of ALL characters (not recommended except as a writing exercise).

6: WRITE ABOUT SOMEONE WHO INSPIRES YOU

  • a family member

  • a friend

  • a historical figure

  • a teacher

  • any hero of yours

Try writing a short story in first-person from their perspective.

7: WRITE ABOUT SOMEONE YOU KNOW

With this exercise, you create a story with a lead character based on a family member, best friend, or anyone else you know well.

Use their actual life to inspire the story.

Here’s hoping these writing exercises get you unstuck and producing like never before.

Join my group Wordplay Writer's Workshop and share it with the hashtag #writersblockinspiration

Monday, March 9, 2020

Die vreemdeling in my bed deur Lynelle Clark




“Jy lyk moeg vandag, Mart.”
“Ek is moeg. Slaap maar min deesdae.”
“Hoe so?” Belinda kyk aandagtig na haar vriendin. Hulle het ’n jaar gelede ontmoet tydens ’n konferensie in Sandton en het goeie vriende geword. Maar iets pla haar.
“Slaaploosheid. Te veel op die gedagtes. Jy weet, die gewone verskonings.” Haar antwoorde kom outomaties en geoefend en Belinda voel nie oortuig nie. Daar is meer tot dié storie.
“Slaaploosheid is nie goed nie. Eet jy darem gesond en kry jy genoeg oefening?”
“Jy weet mos. Ek is fanaties oor oefening, maar ek dink eerder ek het ander oefening nodig.” Mart giggel verleë en kyk dan weg. Die restaurant is besig. Mense skarrel om hul rond en sommige lag kliphard, wat die atmosfeer gesellig maak.
“Ander oefening?” Belinda kyk haar onseker aan. “Wat bedoel jy met ander oefening?” Dan bloos syself wanneer die besef tot haar deurkom. Dit is nou nie ’n onderwerp wat openlik bespreek word nie, maar sy dink tog aan haar eie ‘oefeninge’ … of liewer die te kort daaraan.
Mart giggel ondeund, maar bly op ’n ernstige noot: “Ek kyk deesdae in ’n rug vas en elke aand is dit dieselfde storie. Hy klim in die bed, gee my ’n skuinsweg ‘nag’ en slaap dan asof daar niks tussen ons is nie. Hy voel soos ’n vreemdeling in my bed. Waar is die man met wie ek getroud is?” Mart se stemtoon het ietwat verlaag so asof sy die grootste geheim kwyt raak.
Belinda sug innerlik. Sy vra haarself daardie selfde vraag af. In die begin kon sy en Anton nagte om gesels en agterna passievol in mekaar se arms aan die slaap raak. Nou is dit asof sy nie bestaan nie en hulle is maar net twee jaar getroud. Hoe lank sal sý dit kan hanteer?
“Ek verstaan wat jy bedoel,” antwoord Belinda uiteindelik. “Romanse is lankal uit. Hy is altyd moeg. Soms wonder ek of hy my nog lief het.” Belinda vat ’n hap van die soet tert en sluk dit dan met koffie af.
“Ek en Neels is nou twee jaar saam,” voeg Mart by. “Ek weet ek moenie vergelyk nie, maar in my eerste huwelik was daar ’n openlikheid tussen ons … ons kon gesels. Ek het die meeste van die tyd geweet wat in my oorlede man se kop aangegaan. Daar was ’n wedersydse geluksaligheid wat ek nie met Neels het nie. Soms wonder ek of ek nie ’n fout gemaak het nie.”
“Wat sê jy nou eintlik?” Belinda kyk Mart ondersoekend aan.
“’n Tweede huwelik is nie maklik nie. Te veel ‘baggage’ wat saam kom en Neels is nie van die maklikste mans nie. Van my kant af is daardie konneksie ook afwesig en soek ek geen toenadering by hom nie. Ek voel die meeste van die tyd afgestomp as dit kom by ons verhouding en ek verloor myself in my werk.” Sy bedank die kelner vir haar bestelling en skuif die eetgerei rond voor sy voortgaan. “Ek soek meer. Ek soek daardie verhouding wat twee mense deel. Neels voel werklik soos ’n vreemdeling vir my. Ek weet nie wat in sy kop aangaan nie en indien ek vra, veroorsaak dit ’n onenigheid waar al my foute dan vir my uitgewys word. Die onderwerp ter sprake word dan vermy en hy stap die vertrek uit sonder om my te antwoord. ’n Mens sou dink dat ’n vrou wat twintig jaar se huweliksondervinding het dit sal verstaan, maar ek weet nie. Dit lyk my ek mis iets, wat dink jy doen ek verkeerd?” Mart kyk vraend na Belinda en vat ’n hap van haar Cobb-slaai. Belinda vermy hierdie keer haar vriendin se oë en vat nog ’n happie. Sy weet sommer sy gaan agterna jammer voel oor die soet toegewing, maar sy was lus vir suiker. Die gesprek help ook nie.
“Ek het nie raad nie, Mart. As jy nie weet nie, hoe gaan ek kan help?” Sy grinnik verleë. “Buitendien het ek gehoop om by jou te leer.” Beide vrouens lag saggies en eet in stilte verder.
“Nog koffie vir jou?” vra Belinda vir Mart toe sy haar vurk neersit.
“Hoekom nie, dit sal heerlik wees,” Mart leun tevrede terug teen die bank. 
“Ek wens net soms ek kan met hom praat. Jy weet, net praat sonder om myself te verdedig oor die hoekoms, sonder verduidelikings. Ek dink nie ek is so moeilik om te verstaan nie.” Twee koppies koffie verskyn voor hulle en albei bedank die kelner voor hulle voortgaan met die gesprek.
“Ek dink mans is net anders bedraad as ons. Hulle vind uiting op fisiese maniere waar ons op emosionele vlak wil kommunikeer. My man doen dieselfde. Ons praat bitter min. Aan die etenstafel en in die bed het ons geen belang om mekaar te leer ken nie.” Belinda roer die koffie, nie seker of sy suiker ingegooi het nie en reik na die suikerpot.
“Hoe mense dit doen vir dertig- of veertig jaar gaan my verstand te bowe,” voeg Belinda by terwyl sy steeds haar koffie roer en dan ’n behaaglike slukkie vat.
“Daar was gewoonlik baie om oor te gesels,” laat Mart hoor, “kinders, skool aktiwiteite, werk asook die huis. En als wat daarmee gepaard gaan was gewoonlik goeie aanknopingspunte, maar nou is daar nie meer sulke dinge nie. Die huis is klaar betaal, ons kinders het nou hul eie huishoudings en Neels werk nie. Die ouderdomsverskil speel ook ‘n rol. Oefening is uit want hy is altyd moeg. In elk geval is dié oefeninge,” en Mart rol haar oë vermakerig. Belinda kan nie help om skalks te lag nie, “ … maar saai en verbeeldingloos. Wanneer hy bevredig is, dan is dit klaar en ek wonder nou wanneer gaan ek ’n bietjie sweet opbou.” Albei giggel weer.
“Ja nee, dit is ’n probleem. Ek wens net ek kan verby die muur kom wat Anton gebou het. Hy is afsydig en kom altyd later bed toe lank nadat ek al slaap. Ek wonder soms of hy my nog aantreklik vind? Of daar iemand anders is?” uiter Belinda haar vrese hardop en ontmoet haar vriendin se priemende oë voor sy haar wimpers laat sak.
“Jy is ’n mooi vrou, Belinda. Anton is blind as hy dit nie kan raak sien nie.” Mart sit ’n gerustellende hand op haar vriendin s’n en Belinda sluk ’n knop weg. Die laaste ding wat sy nou wil doen is om aan die tjank te gaan in die koffiewinkel.
“Ek dink darem nie Anton verkul jou nie. Wel, ek hoop nie so nie.” Mart raak stil en die twee vroue kyk mekaar deurdringend aan.
“Ek moet gaan, ek sal die rekening sommer op pad uit kry.” Mart staan eerste op, neem haar handsak en swaai dit oor haar skouer. Die twee vriendinne gee mekaar ’n druk, “Dieselfde tyd volgende week?” Mart kyk haar vraend aan en Belinda stem in. “Beslis. Hierdie kuiers doen wondere vir my.”
“Vir my ook. Sien dan weer, totsiens.”
Belinda hou Mart dop terwyl sy by die kassier die rekening vereffen. Wanneer sy uitstap staar Belinda vir lank na haar afgekoelde koffie, nie seker hoekom sy skielik so ongemaklik voel nie.

By die huis gekom stop Anton net agter haar motor en hulle stap saam na die ingang van die huis.
“Hoe was die koffie afspraak?” vra hy terwyl hy die voordeur oopsluit.
“Heel aangenaam.”
“Julle vrouens klets mos vreeslik. Ek wonder soms waaroor praat julle.”
“Oor als,” kom Belinda se antwoord saggies en sit haar handsak op die eetkamer tafel neer.
“Is als reg?” vra hy so terloops by die inloop na die kombuis en sit die ketel aan. Belinda gaan sit op die naaste eetkamerstoel en hou haar man dop terwyl hy besig is om koffie vir hulle te maak. Toe hy by haar aansluit en haar beker voor haar neersit kyk sy hom ernstig aan.
“Hoe gaan dit met ons?”
“Nou watse vraag is dit?” Verergd stoot hy sy stoel eenkant toe en draai skuinsweg na die TV. Onmiddellik vul die nuus se deuntjie die vertrek en Belinda weet dit is die einde van die gesprek.
“Wat wil jy eet?”
“Ek is nie honger nie,” mompel Anton en stap dan na sy gunsteling gemakstoel, sy oë vasgenael op die skerm.
Belinda vat haar beker koffie en stap die gang af, reguit na hul kamer. Sy weet nie hoekom nie, maar hy is meer afgetrokke as gewoonlik, amper stug en vermydend. Ingedagte gaan sy deur die aand se rituele en bevind haar in die bed teen agtuur. Die televisie se klanke golf na haar toe en sy weet dit is net nog ’n aand van ’n leë bed sonder die liggaamshitte van haar man.
Sy moes byna aan die slaap geraak het toe sy bewus word van Anton langs haar. Haar bedliggie word ook aangeskakel en sy intense kykers kyk na haar asof hy haar nog nie vanaand gesien het nie.
“Slaap jy?” Sy warm asem waai oor haar en hul oë ontmoet.
“Ek het al ingesluimer, wat is dit?” Sy probeer regop kom maar hy keer haar.
“Ek wou maar net sê ek is lief vir jou.”
“O, okay, dankie.”
“Jy is die enigste vrou vir my.” Anton leun vorentoe en soen haar saggies. Dit verander in ’n soeke en kort voor lank lê Belinda uitasem in haar slapende man se arms.

“Neels maak my gedaan,” begin Mart met die intrapslag.
“Hoe so?” Belinda plaas haar pakkies onder haar stoel in en soek rond vir die kelner.
“Ons het vanmôre weer ’n woordewisseling gehad. Dit voel soms ek praat met ’n kind van tien. Daar is geld weg uit ons rekening en toe ek daarna vra, word ek beskuldig dat ek hom nie vertrou nie. En, om die kersie op die koek te sit, word ek vertel dat ek hom in ’n hoek vaskeer.” Sy sug en lees die spyskaart, vou dit toe en sit vorentoe en fluister: “Steek hy iets weg?”
Belinda hou haar vriendin aandagtig dop. Die moeë lyne om die mond vertel sy eie storie. Sy skud haar kop en bestel dan haar ete by die kelner wat flink wegstap die oomblik wat hul albei klaar bestel het.
“Ek weet eerlikwaar nie,” antwoord sy oplaas. “Mans is vreemde verskynsels. Die een oomblik word jy vermy, dan word daar passievol liefde gemaak. Soms voel dit of net Anton se lyf betrokke is, ander kere is hy ten volle teenwoordig.”
“Neels is nooit teenwoordig nie. Maar langs die vuur, goed gekletter, is hy vol lof vir sy eie vermoëns. Die ander vrouens dink ek is vreeslik bevoorreg, maar back at the ranch kyk ek weer in die kaal rug vas. Dan is die braai-casanova weg. Ek is moeg, Belinda. Ek weet nie hoe lank ek dit nog kan volhou nie. Ek kan die min seks hanteer, maar dan moet hy ten minste met my praat. Ek verwag eerlikheid. Dit is mos nie te veel gevra nie.” Mart roer haar koffie en kyk oral rond behalwe na Belinda. “Hy is goed vir my kinders en ek waardeer dit, maar is dit al waaroor ’n verhouding gaan?”
Hulle drink hul koffie in stilte en maak dan plek toe hul kos arriveer. Mart se pastagereg lyk hemels. Belinda kyk na haar slaai. In teenstelling lyk dit maar vaal en afgewater. Sy trek die slaaisous nader en gooi dit mildelik daaroor, opgevolg met swart peper.
“Elke verhouding is besonders, ek verstaan dit. Maar die basiese riglyne werk vir ons almal. Wedersydse respek, liefde en  gemeensaamheid is die boublokke. Die sement is die tyd wat ons deel. Dié word gemeng met vertroue en sorg. As een van die bestandele nie funksioneer nie, is die verhouding gedoem.” Mart kyk aandagtig na haar. “Dit is wat ek verwag tussen my en Neels, maar ek vertrou hom nie. Ek het eintlik niks in gemeen met hom nie. Ons bly mekaar mis op elke gebied denkbaar.” Sy vat ’n sluk van haar water. Haar slanke vingers omsirkel die glas met wit kneukels.
“Ek hou van jou verduideliking. Ek en Anton het dit, as ek eerlik moet wees. Hoekom ek ontevrede is weet ek nie. Ons het eintlik ’n wonderlike verhouding.” Belinda vat ’n skep van die blaarslaai en eet dit langtand. Spyt oor haar keuse skuif sy die bord halfpad eenkant en roep die kelner.
“Enige verhouding is ingewikkeld,” beaam Mart. “Die enigste manier om dit te oorkom is om te praat, soos wat ek en jy nou doen. Hoekom kan ek nie met Neels op so ’n manier praat nie?”
“My ma het altyd gesê dat ’n verhouding uit twee dele bestaan … gee en neem. Die regte hoeveelheid van elkeen moet teenwoordig wees. Maar mans dink dat as hulle vir jou goed sorg hul werk gedoen is. Het hulle nie ’n behoefte om te gesels nie? Het hulle nie vrae nie?” Belinda se muffin word voor haar neergeplaas en onmiddelik smeer sy dit mildadig met die botter.
“My skoonpa het dit ook genoem toe ek nog sterre in my oë gehad het en gedink het die wêreld bestaan uit marshmallows en konfettie. Nou voel ek anders daaroor. Ek gee en gee en gee.” Verergd druk sy die bord eenkant toe, haar kos net rondgekrap.
Belinda kom maar min by Mart se huis en het Neels net eenmaal ontmoet. Hy is ’n gawe man wat lekker gesels. Is die probleem nie dalk by Mart nie?
Belinda hap van die lekkerny en eet rustig voor sy weer praat.  “Hoe voel jy werklik oor jou lewe?”
“Ek …” Mart wink die kelner nader en vra vir die wynlys. Dié word dadelik aan haar gegee. Sy lees die inhoud met ’n kennersoog en bestel ’n glas rooiwyn.
“Ek voel vasgevang,” kom haar antwoord uiteindelik, “en ek het nie meer lus vir die verhouding nie. Ek wil op my eie wees, my eie besluite neem.”
“Hoekom is jy dan met Neels getroud?” Weer vermy sy Belinda se oë: “Ek was eensaam. Ek wou my lewe deel met iemand.”
“Maar nou is dit nie wat jy gedink het dit sou wees nie, né?”
“Nee, dit is nie.” Mart raak stil en glimlag skalks, “Ek klink ondankbaar.” Belinda antwoord nie, maar eet verder. Toe haar bord leeg is vat die kelner dit weg en sy bestel ’n glasie wyn. Rosé is haar gunsteling.
“Ek dink ons vrouens is nie altyd seker wat ons wil hê nie. Ons maak besluite op die ingewing van die oomblik net om dit later te berou. Maar dit is hoe die lewe is. Boublokke wat rond skuif totdat dit veilig in hul semetnessie is. Gee dit kans. Miskien moet jy net rustig raak met jouself.”
“Nou klink jy soos my lewensgids,” lag Mart verleë en Belinda glimlag.
Dit is nie altyd ouderdom wat wysheid bring nie, maar eerder die persoon wat meer in voeling is met haarself wat die insig het, besef Belinda en klink haar glasie teen Mart sin.
©Kopiereg Lynelle Clark 2020
Photo by Min An from Pexels 




Tuesday, February 25, 2020

INK DIGKOMPETISIE 2020 (1 Maart 2020 – 31 Julie 2020 )

Ink Skryf in Afrikaans ( www.ink.org.za ) bied hierdie jaar ‘n digkompetisie aan waarvan die beste gedigte in ‘n spog bloemlesing, INKSPRAAK I, gepubliseer gaan word. Daarna word beoog om elke jaar verdere bloemlesings te publiseer. Die INKSPRAAK bloemlesing sal direk na die gala aand te koop aangebied word aan die digters en belangstellendes. (Prys sal later bekend gemaak word.) Die hoofdoel van hierdie kompetisie is die bevordering van gehalte poësie in Afrikaans. Besoek ook gerus die webwerf om meer van INK te lees. www.ink.org.za
Reëls:  
1. Die kompetisie is oop vir alle persone van enige ouderdom. Hierdie is ‘n (Inter)nasionale kompetisie en nie slegs vir INK-lede nie. Inskrywings word per e-pos gestuur, maar deelnemers is welkom om ook ‘n gratis profiel ook op die INK web werf te registreer.
2. Slegs oorspronklike Afrikaanse gedigte van deelnemers mag ingeskryf word.
3. Geen gedigte waarop reeds kopie- of enige ander regte, deur enige buitestander gehou word, mag sonder die skriftelike toestemming van sodanige party ingeskryf word nie. Deelnemers aan hierdie kompetisie en/of hulle ouers/voogde vrywaar die aanbieders van die kompetisie van enige eise of ongeopenbaarde aansprake van enige aard wat mag ontstaan uit deelname daaraan.
4. Digters kan soveel inskrywings instuur as wat hulle wil. Daar is geen beperking op die hoeveelheid nie. Die inskrywingsgelde beloop R25 per gedig en word in die volgende rekening inbetaal onder verwysing van die digter se naam en van:
FNB – Modimolle
Ink in Afrikaans
Besigheidsrekening
Rek no: 62588595036
Takkode: 260247

Stuur asb. ’n bewys van betaling saam met jou inskrywings na skryfafrikaans@ink.org.za
Die afdelings waarvoor ingeskryf kan word, is soos volg: (hoeveelheid in elke afdeling onbeperk)
Afdeling A: Ballade                          – The Brothers Louis prys
Afdeling B: Elegie                            – RW Strydom prys
Afdeling C: Fabel                             – Kreatio prys
Afdeling D: Haikoe                          – Dewald Jozua Smit prys
Afdeling E: Kwatryn                        – Gasha Vorster prys
Afdeling F: Rondeel                         – Natalie Divaris prys
Afdeling G: Sonnet                           – Ysterman Safety & Security prys
Afdeling H: Vrye vorm en rym      – Grobler Prokureurs prys

(Deelnemers kan self kies of hulle byvoorbeeld onder Sonnet ‘n Italiaanse, Franse of enige ander tipe sonnet wil inskryf.)
5. Die inhoud van die gedigte mag oor enige onderwerp handel. Gedigte moet in algemeen beskaafde Afrikaans wees. Taalvermenging word slegs aanvaar indien dit in die konteks van die boodskap wat die digter wil oordra, verantwoordbaar is. Gedigte wat laster en/of onwelvoeglike taal bevat, sal nie vir beoordeling aanvaar word nie.
6. Gedigte mag nie langer as 32 reëls elk wees nie.
7. Inskrywings moet gestuur word in ’n word.doc na die volgende e-posadres: skryfafrikaans@ink.org.za
– Die onderwerp (subject) van die e-pos moet duidelik gemerk wees: Ink Digkompetisie 2020 met die digter se naam en van
– Elke gedig moet van ‘n titel (in bold) voorsien word
– Font: Arial
– Groot: 10 punte
– Kleur: Swart op wit agtergrond
– Spasiëring: Enkel
– ‘n Oop lyntjie moet tussen strofes gelaat word
– Moenie elke reëltjie met ‘n hoofletter begin nie, behalwe as die gedig doelbewus so geskryf is
– Moenie foto’s of prentjies aanheg nie
– Gedigte met lang verduidelikings onderaan sal gepenaliseer word. ‘n Kort verwysing na ‘n woord of term (bv. Latynse frase) is wel toelaatbaar.

8. Die volgende inligting moet onderaan elke gedig verskyn:
– Die digter se naam en van;
– Die dorp/stad waar hy/sy woonagtig is;
– Die kontaknommer en e-posadres van die digter; en
– Die afdeling waaronder die betrokke gedig ingeskryf word.

9. Deelnemers se name en adresse sal nie aan die beoordelaars getoon word nie. Alle beoordeling word anoniem hanteer. Beoordeling is finaal en geen briefwisseling sal gevoer word nie.
10. Die beoordelaars behou die reg voor om, indien daar na hulle mening te min inskrywings is, of as die standaard nie hoog genoeg is nie, geen wenner in daardie spesifieke afdeling aan te wys nie.
11. Beoordeling is finaal en geen briefwisseling sal gevoer word nie.
12. Die prysgeld beloop soos volg:
Algehele Wenner: R6,000
Naaswenner: R4,000
Afdelingsprys: R1,000 elk (Totaal R8,000)

13. Die beste gedigte wat aan die beoordelaars se standaarde voldoen, word in die bloemlesing, INKSPRAAK I gepubliseer. Om hierdie rede gee deelnemers toestemming vir  publikasiereg aan INK asook die uitgewers ten opsigte van die gebruik en publikasie van enige gedigte wat vir hierdie kompetisie ingeskryf word. Die digters behou kopiereg.
14. Prysuitdeling: Die bekendmaking van die wenners, die oorhandiging van die pryse en die bekendstelling van die bloemlesing sal op 31 Oktober 2020 te Farm Inn Pretoria (Adres: Farm Inn Road, Hazeldean, Silverlakes, tel nr.: 012 809 0266) tydens die jaarlikse INK gala-aand geskied. Kort daarna sal die wenners ook op sosiale media bekend gemaak word.
14. Die sluitingsdatum vir inskrywings is 31 Julie 2020. Geen laat inskrywings sal aanvaar word nie ten einde die beoordelaars genoeg tyd te gee om deur al die gedigte te werk.
15. Navrae kan gerig word aan : skryfafrikaans@ink.org.za

Wednesday, January 22, 2020

Plaasmoorde: Slagoffers vertel self deur Carla van der Spuy


Plaasmoorde: Slagoffers vertel self  deur Carla van der Spuy
Beskikbaar: Maart 2020

Plaasmoorde: Slagoffers vertel self gaan nie oor die beskrywing van grusame aanvalle, moorde en letsels nie. Hierin word die verhale van mense se seerkry én opstaan vertel; van lewenslange posttraumatiesestresversteuring; boere se woede teen wat hulle beskou as ’n onsimpatieke regering; en ander se soeke na vergifnis.
Tien boere se unieke verhale is opgeteken en poog om die kollig op die slagoffers van plaasaanvalle te plaas.
“Om te boer word vandag as die gevaarlikste beroep in Suid-Afrika beskou.” Met dié harde woorde lei bekende joernalis en skrywer Carla van der Spuy haar boek Plaasmoorde: Slagoffers vertel self in.
Ontmoet die mense agter die statistiek van plaasaanvalle en vind uit hoe hulle met die werklikheid na afloop van ’n aanval en moord moet aangaan.
“Die boek gaan oor die boere en hulle gesinne se emosies en hoe hulle hierdie verskriklike misdade verwerk. Stories met hart,” verduidelik Van der Spuy.
Die boek is ook beskikbaar in Engels as Farm murders: Victims tell their stories.
Farm Murders: Victims tell their stories - Carla van der Spuy
Available: March 2020
Farming is the most dangerous profession in South Africa - fact. Approximately two thousand farmers and farmworkers have been killed or maimed during the past two decades -  fact. This is about as much most of us know or want to know about farm attacks in South Africa. But what about the victims' lives afterwards? What about the ones who watched their loved ones being brutalised?
We seldom hear from the surviving victims. For example, do they stay on the farm, or do they leave? What is their quality of life afterwards? "Farm Murders" is a collection of ten stories of the survivors. It was obtained with extensive interviews by Carla van der Spuy, whose journalistic background and her own family's history in farming endeared her to this project.
The book is also available in Afrikaans as Plaasmoorde: Slagoffers vertel self.



Monday, January 13, 2020

Januarie Nuusbrief - My identiteit, nuusgebeure en gorrel.

2020 het aangebreek met 'n bang... letterlik. 
Soms wonder ek oor al die skuiwe wat die wind uit my seile haal en weerloos los. 
Wonder julle ook?
Net om Sondag se Rapport oop te gemaak het, het ek gesien hoe mense se lewens uitmekaar geval het deur fratsongelukke en dies meer. Dit is hartverskeurend en sinneloos. Kan daar werklik 'n doel daarmee wees? 
Ongeag, en dit klink eintlik baie koud, gaan die lewe aan. Dit maak nie saak hoe die jaar vir elkeen gebeur het nie, die lewe gaan aan. Dan moet ons weer ons grootmens skoene aantrek, deeglik afstof en verder gaan. 
Desember was 'n goeie maand. Ek het Writing with Flair kursus deur Udemy voltooi en baie daaruit geleer. Dit was 32 ure se belegging in my eie skryfstyl wat ek werklik geniet het.  

Nadat ek so baie van Love at War gepraat het die laaste ses maande, dink ek... het ek 'n skielike omkeer gemaak. Ek was, om die waarheid te se redelik moeg vir die boek. Dit gebeur. Ek het bietjie my kantoorarea - hoek reggepak, kas geskuif en ou papiere weggegooi. In die proses het ek weer op LAPA Uitgewers se komeptisie inligting afgekom. Dit was een van my To-Do dinge om te doen vir 2020 en toe dog ek, hoekom nie. Ek het soveel boeke wat basies wag om gelees te word dat ek toe die bul by die horings gepak het en vir eers Love at War eenkant toe geskuif het. Nou werk ek aan SY Grootse Geskenk, en met die hulp van 'n goeie proefleser kry ek die boek reg om teen die einde Januarie weg te stuur. 
Sy Grootste Geskenk speel in die somer van 1815 af. Sommer 'n lekker romanse daar op die Oosgrens tydens 'n baie gevaarlike tydperk in ons geskiedenis. Dit is oorspronklik in Engels geskryf maar toe het ek dit vertaal. Meer as dit wil ek nie vertel nie, nou net gee ek te veel weg en skiet myself in die voet...by wyse van spreuke.

Letterpas vryskut dienste gaan ook 'n paar veranderinge beleef van Februarie af. Met meer klem op joernale, werkwinkels en asook 'n boekklub in gedagte. Ek het weer die fondsinsameling in heroorweging geneem, en dit heeltemal laat vaar; vir die rede dat daar bitter min belangstelling was. Die tyd en ure wat ek daarin gesit het, het net nie die resultate gebring nie. Ten spyte van die hoeveelheid voete wat die blad getrek het, het fondse nie gematerialiseer nie. Dit het meegebring dat my droom om my boeke landswyd in boekwinkels te kry nou eers opsy geskuif is. 

Ek het baie gedink die Kerstyd. Ek het tot die slotsom gekom dat ek nie my energie kan bly mors op dinge wat nie vrug dra nie. Dit maak my moeg en breek my spoed. Die ander rede is dat ek net nie meer kans sien vir kliente wat als verniet verwag nie. Soos reeds verskeie kere genoem, ek het die inkomste nodig. Nie om luxuries te koop nie maar om te oorleef. Min mense verstaan die punt. Dit klink seker bitter maar daar is genoeg van my gesteel. Dit put my uit en ek verloor my visie om ook onafhanklik te kan wees. Om op 55 nog van jou pa afhanklik te wees vir blyplek en kos op die tafel, druis teen alles in. 


My verjaarsdag was heerlik. Die kinders het my bederf met 'n rustige en goed voorbereide piekniek by die Rietvlei Zoo Farm in Johannesburg. Net om weer te kon uitkom en saam met hulle te kon deurbring was 'n vreugde wat my sommer weer lus gemaak het vir als. Laat middag het die weer begin roggel en moes die kinders blitsvinnig by die zipline uitkom en duidelik het hulle dit geniet.

Inspirerende gedagte 

Identifikaie in vandag se lewe is baie belangrik.
Sonder ons identiteisboekie kan ons nie ‘n rekening oopmaak of stem nie. Om die waarheid te sê; daarsonder is ons onwettige burgers. Wanneer jy nie jouself kan identifiseer nie word jy beskou as iemand wat geen regte het nie.
Dit is net so waar van ons lewe. Sonder identifikasie weet ons nie wie ons is nie. Ons weet nie waar ons inpas nie of hoekom ons op hierdie aarde is nie. Baie keer maak ons die fout om te dink dat wat ek doen my identifiseer maar dit is ‘n misgissing en veroorsaak verwarring en in baie gevalle depressie, vernaamlik by vrouens en kinders. Jou beroep of hoe ander mense jou noem is nie wie jy is nie.
Wie is jy? Dit is ‘n vraag wat weer opgekom het die naweek.
Die antwoord kan veroorsaak dat ons ons beroep verander net om by die antwoord te kom. Ons kan dalk besluit om iets meer radikaal te doen soos wegstap vanuit ‘n jarelange verhouding. Wat vir jou geliefdes lyk asof jy jou varkies verloor het. Indien jy nog nie daarmee gekonfronteer is nie sal jy ook nie verstaan nie. Maar vir jou is dit die enigste manier om jouself te vind. Is dit reg? Is dit verkeerd? Net jy kan dit beantwoord. Want jy sien daar is nie ‘n regte of verkeerde antwoord nie. Daar is net; wat werk vir my antwoord. Daardie antwoord gee jou die vrede en berusting wat jy soek. Daarom kom baie mense dan uit die kas uit en vind skielik vrede te midde van al die probleme.
Indien ek nie uitvind wie ek is nie, sal die ander vrae nie beantwoord word nie. Wanneer ek weet wie ek is beantwoord dit die ‘hoekom’ vrae. Die ‘waarheen’ vrae en gee dit jou die vrede en rustigheid wat jou bly ontwyk het.
My identiteit het regstreeks te make met my doel. Die twee loop hand aan hand saam. Wanneer die een weg is, bly die ander een ‘n sluimerende roeping wat jy probeer vermy.
Dit is net wanneer jy stop, en dit in die oë kyk dat jy die antwoord gaan kry.
Na ‘n lang pad van my eie antwoord soek op die vraag: Wie is ek? Het ek op Efesiërs 1 en 2 afgekom. Hierdie keer was dit nie net goed genoeg om soos ‘n resitasie te leer nie, maar moes ek dit werklik glo. Ek moes dit my eie maak. Sonder daardie indentiteit kan al die ander titels my niks help nie. Net wanneer ek myself in God se woord vind kan ek weer leef. Vir my, moet vertroue ook in dieselfde sin genoem word. Sonder vertroue kan ek nie my identiteit kry nie en sal ek doelloos voort ploeter sonder enige kompas.
Vir my is my identiteit opgesluit in Christus.  
Net wanneer ek dit vasgemaak het kan die ander titels waarde hê. Hoekom? Want dit word onderstreep deur God se woord.
Ek kan nou met absolute sekerheid die volgende proklameer:
Ek is uitverkies.
Ek is ‘n geseënde.
Ek is ‘n gesalfde.
Ek is ‘n kind van God.
Ek is verlos en vergewe.
Ek het ‘n erfenis in God.
Ek weet God het 'n plan en doel met my.
Ek is verseël in God deur die Heilige Gees.
Ek is lewend gemaak en wandel deur genade in geloof.
Daardie wete het rustigheid gebring. Die sekerheid dat God in beheer is van my lewe is nou bo alle twyfel ‘n waarheid.
Mag dit so ook vir jou wees.

2020 is nog net 13 dae oud en al het dit miskien nie goed begin nie maak die keuse om dit in die Hande te plaas wat werklik 'n verskil in jou lewe kan maak. 
Tot 'n volgende keer, wees geseend en mooi loop. 



Besoek gerus my Wordpress Webwerf. Daar kan julle al die inligting kry oor my boeke, asook die koop skakels. As jy hou van my stories oorweeg 'n donasie, dit sal my instaat stel om voort te gaan met die blogs.
Indien jy 'n boek wil adverteer op my blog, Inspire to read, die kostes is R100 per plasing of $10. Vir resensie plus plasing $25 (R250). Stuur jou inligting na inspiringreads@gmail.com. Die plasing word gedeel op Amazon, LinkedInGoodreads, AuthorsdB, Pinterest, Twitter en Facebook
Die resensie word gedeel waar die boek beskikbaar is. Amazon, Goodreads, Library Thing, Book Bub, en Barnes & Noble.
 If you like my stories consider to donate, this will help me to continue publishing.
Paypal / 

Tuesday, December 31, 2019

2020 Perspektief


📌🖋Oral op Facebook, Twitter, LinkedIn, Instagram en Pinterest is bewyse van 'n opgewondenheid oor 2020. Dit is asof mense se persepsies en beskouinge geskuif het na iets groter. Vir my is dit ook waar.

👩Ek het die laaste maand myself herbeplan as te ware. Die dinge wat my tyd gesteel het in 2019 en voor dit, is nou mee gedeel en die tyd om vorentoe beweeg 'n feit. Ek voel meer gefokus om my drome te bereik.
Van 2019 het ek geleer wat om te los wat my besig gehou het maar nie noodwendig my bevorder het nie. Vrees veroorsaak dat jy rondskarrel vir behoud en oorlewing - en dit was als 'n gejaag na wind. Ja, ek het geleer daaruit maar ek het my waarde weer besef en in die proses my selfvertroue terug gekry. Ek het weer die woord "nee" ontdek.
🏜Die laaste 10 jaar was 'n wildernis tydperk waar ek rond geploeter het en heelwat wonde en rowe opgedoen het. Ek het foute gemaak en tussen die peule beland. Ek was deur die wereld geweeg en te lig bevind; sommer 'n paar maal. Dit doen iets aan jou as mens en as vrou.
👠💍👑Toe Vader my weer roep, het Hy 'n nuwe ring aan my vinger gesit, en 'n nuwe kleed gee en my skaamte weggevat; toe het ek geweet my tweede kans sal baie anders wees.
Hierdie nuwe blad is reg vir nuwe dinge. Nuwe belewenisse. Maar bowenal 'n tyd van vrug dra. Van leef vir die regte redes. 'n Tyd om myself ten volle uit te leef sonder om jammer te wees of weg te kruip. Tyd vir terug staan is verby.
Mag hierdie jaar vir elkeen van my vriende die begin van iets nuuts wees. Mag Vader se guns jou vooruitgaan en jou vul met 'n nuwe waardering vir Sy wereld, die natuur en die koninkryk. Mag sy liefde jou vul, voed en versterk.
🎁'n Voorspoedige 2020 aan elkeen wat my lewe deel en die wat my ken op die sosiale netwerk. Mag jul pad oop en sonder struikeling voor jul le. Pak die jaar met nuwe ywer aan en wees geseend.
📖Jer 43.19
Lynelle

Thursday, December 12, 2019

Bismarck, die Rottweiler


Ek en Isak het mekaar ontmoet op die 14de April 2017. Vandaar af was ons lewe gevul met die goeie en die nie so goeie tye. Ons het ook al ‘n sak sout of twee opgeeet in die kort tyd. Dinge wat ons goed geskaaf het sodat ons nog bymekaar is. Dit is al ‘n wonderwerk. Maar daar is tog dinge wat konstant bly.
In baie nuwe verhoudings is daar altyd dingetjies wat dierbaar is of uitstaan en waarmee die ander party vergas word met staaltjies van die dierbare cuteness. Jy verdra dit want dit is deel van daardie persoon.
Bismarck is een so ‘n konstante staaltjie wat gedurigdeur op kom. Ongeag die gebeurtenis, as die onderwerp na honde draai word Bismarck genoem; met trots. Of, wanneer ons verby ‘n huis ry met ‘n rottie wat stertswaaiend voor die hek staan, word ek breedvoerig ingelig oor Bismarck se merkwaardige verskille en dat die hond net nie in dieselfde klas is as sy rottie nie. As jy nou ‘n hondesnob wil ontmoet dan is Isak jou man.
Ek het Bismarck nog nooit ontmoet nie maar die Rottweiler is “larger than life” in ons verhouding. Toe ons by ‘n hondeskou was in Gallagher in die winter moes ons oplaas na die rotties gaan kyk. Dit was nou behoorlik ‘n gedoente. Soos ‘n opgewonde kind het Isak my rondgetrek van een kampie na die ander en is elke hond breedvoerig bespreek. Van die manier wat die stert gehou word, die reguit rug tot die manier wat die hond beweeg of staan. Of ek nou wil weet of nie, ek moet luister. Ek dink nie ek is al ooit so baie breedvoerig oor ‘n hond ingelig soos met die rottweiler nie.
Huidiglik hang daar ook ‘n skildery in ons kamer van die groot hond met die blink pels en groot pink tong. ‘n Pragtige skildery deur een van ons Faceboek vriende, Elsa du Plooy.  
Om die waarheid te sê, toe ons in Julie ‘n vakansie wegbreek verniet ontvang het, het ons Elsa ontmoet. Sommer so in die warm swembad en was ons werklik begeesterd deur die aangename en opkomende kunstenaar. Toe ons deur haar portfolio blaai was Isak se eerste woorde aan haar, “Sal jy Bismarck kan skilder?” Die man was nou behoorlik begeesterd en was ek deur elke stap van die skilder proses vergas op Faceboek. “Het jy gesien hoe vorder sy?” of, “Hy lyk mooier as die foto.” Moes ek aanhoor vir ‘n week lank en toe ek van die Eksderde kamp af kom in November hang Bismarck in my kamer.  
Bismarck is Isak se hond vir die laaste paar jaar maar vandat hy geskei is het die hond agtergebly om nog die voordeel van die groot erf te kan benut. Isak was bereid om met baie min oor die weg te kom in daardie tyd solank Bismarck net gemaklik is.
So ‘n ruk gelede, my gedagtes ontgaan my nou presies wanneer, is Bismarck gediagnoseer met kanker en moes uitgesit word. Toe Isak die nuus hoor was hy stil. Trane het geloop en het hy homself onttrek van almal in die huis. Deur die nag was hy rusteloos maar die volgende oggend laat weet hy sy dogter om Bismarck nie te laat uitsit nie. God sal hom genees. Hy was so oortuig dat niemand hom sou kon oorreed het om sy gedagtes te verander nie. Ek dink nie ek het al ooit iemand so hard hoor bid vir ‘n hond nie. Maar die gebed van ‘n gelowige dra veel krag en die hond se lewe is gered. Nou hardloop hy weereens die wêreld vol en gaan dit baie goed met hom, en Isak.
Dit is die een ding van ‘n egskeiding, dit ontneem jou van diere en selfs mense met wie jy ‘n hegte band gevorm het en dan, skielik, omdat jy en sy nie meer oor die weg kom nie word daardie hegteband verbreek. Isak het al verskeie kere probeer om weer die hond te sien na al die jare maar was tot dusver nog onsuksesvol. Daarom verdra ek nou maar die hond in my kamer. Ek kla nie as ek my oë oopmaak en die rottie lê oop mond vir my en kyk nie, hoekom, want dit maak Isak gelukkig. Gelukkig maak die raam op daarvoor… danksy Elsa. Miskien het sy iets aangevoel die dag tydens ons ontmoeting, hoe ook al als werk ten goede uit.
So is dit in enige verhouding, reg. Ons verdra mekaar, leer om dinge te geniet wat vir die ander belangrik is en deel in die lief en leed al is die hond eintlik ‘n vreemdeling vir jou. Bismarck is ‘n lewensgrote werklikheid maar vir Isak is hy ‘n konstante persoonlikheid wat hom in ‘n groot mate anker.
So hou ons almal vas aan iets of iemand, dit anker ons en gee ons die rustigheid ongeag die ander veranderde dinge in ons lewens. In Isak se geval is daardie anker (benewens God) Bismarck.
@LynelleClark  


Besoek gerus my Gogetfunding page waar ek besig is met 'n fondsinsameling 
vir die verspreiding van my boeke. Jul ondersteuning word opreg waardeer. 

Are you suffering from writer's block?

Here are 7 questions to inspire you. This is now the ideal time to put your thoughts on paper. Use this time to write. If you are co...